Kangë t'shejta 49: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeilen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Ndigjoni qit sen, ju krejt popujt.<br> | ||
Vnonja veshin, ju krejt që jetoni n'botë,<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
<sup>2</sup> si t'vegjlit si t'mdhajt,<br> | |||
<sup>3 | si t'pasunit si t'vorfnit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4 | <sup>3</sup> Goja jem ka me fol fjalë t'mençme, edhe menimet e<br> | ||
thella t'zemrës teme kanë me kallxu që kom kuptim.<br> | |||
<sup>5 | <br> | ||
<sup>4</sup> Kom me ia vu veshin nji fjale t'urtë.<br> | |||
<sup>6 | Gjëegjëzën teme kom me e zbulu tu i ra harpës.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7 | <sup>5</sup> Pse me u tutë n'kohë t'vështira, kur m'kanë<br> | ||
rrethu t'kqijat e atyne që dojnë me m'rrëzu?<br> | |||
<sup>8 | <br> | ||
<sup>6</sup> Ata që i besojnë pasunisë së vet edhe<br> | |||
<sup>9</sup><br><br> | lavdrohen me pasuninë e madhe që e kanë,<br> | ||
<sup>10 | <br> | ||
<sup>7</sup> asnjani pi tyne s'munet kurrë me e shpëtu vllaun e vet,<br> | |||
as me i dhanë Zotit nji shpërblesë për të –<br> | |||
<sup>11 | <br> | ||
<sup>8</sup> se çmimi për me ua shpëtu jetën asht aq<br> | |||
i naltë, sa kurrë s'mujnë me e pagu –,<br> | |||
<sup>12 | <br> | ||
<sup>9</sup> që aj me pas jetë t'amshume e mos me e pa vorrin.<br> | |||
<sup>13 | <br> | ||
<sup>10</sup> Po shihet që edhe t'mençmit vdesin, njëjt<br> | |||
si budalltë edhe ata pa men, e pasuninë<br> | |||
<sup>14 | e vet duhet me jau lanë tjerëve.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup> N'zemër dojnë që shpitë e tyne me metë përgjithmonë,<br> | |||
e tendat e tyne brez mas brezi. Tokat<br> | |||
e veta i kanë qujt me emnat e vet.<br> | |||
<sup>15 | <br> | ||
<sup>12</sup> Po njeriu, edhe kur ka nam e nder, s'ka me metë përgjithmonë.<br> | |||
<sup>16 | Aj s'asht ma i mirë se kafshët që ngordhin.<br> | ||
<br> | |||
<sup>17 | <sup>13</sup> Qeshtu ju shkon puna budallve që ecin n'rrugën<br> | ||
e vet, edhe atyne që shkojnë mas tyne, që<br> | |||
<sup>18 | ju pëlqejnë fjalët e veta pa men. Sela<br> | ||
<br> | |||
<sup>19 | <sup>14</sup> Si delet, ata jonë t'caktum për vorr.<br> | ||
Deka ka me konë bariu i tyne.<br> | |||
<sup>20 | N'sabah, njerëzit e drejtë kanë me sundu mbi ta.<br> | ||
As nji shenjë s'ka me metë pi tyne.<br> | |||
Vorri, e jo pallati, ka me konë shpija e tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Po mu Zoti ka me m'shpëtu pi pushteti i vorrit, po, aj ka me m'majt fort.<br> | |||
Sela<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Mos u tut veç pse dikush bohet i pasun, veç<br> | |||
pse shpija e tij bohet gjithnji e ma madhështore.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Se kur vdes, aj s'munet me marrë kurgjo me veti.<br> | |||
Madhështia e tij s'ka me shku me të.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Sa asht gjallë, aj e uron vetveten.<br> | |||
(Kur dikujt i shkon mirë, njerëzit e lavdrojnë.)<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Po n'fund aj ka me shku te brezi i t'parëve të vet.<br> | |||
Ata kurrë ma s'kanë me e pa dritën.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Kush s'e kupton qet sen, edhe nëse ka nam e<br> | |||
nder, s'asht ma i mirë se kafshët që ngordhin.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v0 = 2Ch 20:19 | | v0 = 2Ch 20:19 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 21:22 Uhr
1 Ndigjoni qit sen, ju krejt popujt.
Vnonja veshin, ju krejt që jetoni n'botë,
2 si t'vegjlit si t'mdhajt,
si t'pasunit si t'vorfnit.
3 Goja jem ka me fol fjalë t'mençme, edhe menimet e
thella t'zemrës teme kanë me kallxu që kom kuptim.
4 Kom me ia vu veshin nji fjale t'urtë.
Gjëegjëzën teme kom me e zbulu tu i ra harpës.
5 Pse me u tutë n'kohë t'vështira, kur m'kanë
rrethu t'kqijat e atyne që dojnë me m'rrëzu?
6 Ata që i besojnë pasunisë së vet edhe
lavdrohen me pasuninë e madhe që e kanë,
7 asnjani pi tyne s'munet kurrë me e shpëtu vllaun e vet,
as me i dhanë Zotit nji shpërblesë për të –
8 se çmimi për me ua shpëtu jetën asht aq
i naltë, sa kurrë s'mujnë me e pagu –,
9 që aj me pas jetë t'amshume e mos me e pa vorrin.
10 Po shihet që edhe t'mençmit vdesin, njëjt
si budalltë edhe ata pa men, e pasuninë
e vet duhet me jau lanë tjerëve.
11 N'zemër dojnë që shpitë e tyne me metë përgjithmonë,
e tendat e tyne brez mas brezi. Tokat
e veta i kanë qujt me emnat e vet.
12 Po njeriu, edhe kur ka nam e nder, s'ka me metë përgjithmonë.
Aj s'asht ma i mirë se kafshët që ngordhin.
13 Qeshtu ju shkon puna budallve që ecin n'rrugën
e vet, edhe atyne që shkojnë mas tyne, që
ju pëlqejnë fjalët e veta pa men. Sela
14 Si delet, ata jonë t'caktum për vorr.
Deka ka me konë bariu i tyne.
N'sabah, njerëzit e drejtë kanë me sundu mbi ta.
As nji shenjë s'ka me metë pi tyne.
Vorri, e jo pallati, ka me konë shpija e tyne.
15 Po mu Zoti ka me m'shpëtu pi pushteti i vorrit, po, aj ka me m'majt fort.
Sela
16 Mos u tut veç pse dikush bohet i pasun, veç
pse shpija e tij bohet gjithnji e ma madhështore.
17 Se kur vdes, aj s'munet me marrë kurgjo me veti.
Madhështia e tij s'ka me shku me të.
18 Sa asht gjallë, aj e uron vetveten.
(Kur dikujt i shkon mirë, njerëzit e lavdrojnë.)
19 Po n'fund aj ka me shku te brezi i t'parëve të vet.
Ata kurrë ma s'kanë me e pa dritën.
20 Kush s'e kupton qet sen, edhe nëse ka nam e
nder, s'asht ma i mirë se kafshët që ngordhin.