Luka 13: Unterschied zwischen den Versionen
(Status Offen eingefügt) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup>Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të cilëve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. <sup>2</sup>Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se kanë qenë ma gjynahqarë se krejt Galileasit tjerë? <sup>3</sup>Jo, po ju thom! Po nëse nuk pendoheni, krejt keni me u zhdukë qashtu. <sup>4</sup>Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam edhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? <sup>5</sup>Jo, po ju thom! Po nëse nuk pendoheni, krejt keni me u zhdukë qashtu.“ | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup>6</sup> | <sup>6</sup>Masanej aj ju tregoi qit krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fik në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. <sup>7</sup>Atëherë i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vi te qiky fik tu pritë fryte, po s’po gjej kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën kot me të?’ <sup>8</sup>Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta mih rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. <sup>9</sup>Nëse jep fryte ma vonë, mirë, po nëse jo, atëherë preje.’“ | ||
<sup>7</sup> | |||
<sup>8</sup> | |||
<sup>9</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup>10</sup> | <sup>10</sup>Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. <sup>11</sup>Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji shpirt i keq me sëmundje. Ajo ishte e kërrusun edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. <sup>12</sup>Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume pi sëmundjes tane.“ <sup>13</sup>Aj ja vnoi duert përmbi, edhe ajo menjiherë u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. <sup>14</sup>Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, ejani qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ <sup>15</sup>Po Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrat! A s’e zgjidh secili pi juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon pi ahurit te uji me pi? <sup>16</sup>A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru pi këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ <sup>17</sup>Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdh marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante. | ||
<sup>11</sup> | |||
<sup>12</sup> | |||
<sup>13</sup> | |||
<sup>14</sup> | |||
<sup>15</sup> | |||
<sup>16</sup> | |||
<sup>17</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup>18</sup> | <sup>18</sup>Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? <sup>19</sup>Asht si nji kokërr sinapi, që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e qiellit bonën fole në degët e tij.“ | ||
<sup>19</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>20</sup>Edhe prapë pyti: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? <sup>21</sup>Asht si tharmi, që nji gru e përzini me tri masa të mëdhaja mielli, derisa u tharmu krejt brumi.“ | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>22</sup>Rrugës për Jerusalem, aj ka shku pi qyteti në qytet e pi katuni në katun, tu msu. <sup>23</sup>Atëherë nji burrë deshti me ditë pi tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: <sup>24</sup>„Përpiquni me krejt fuqinë me hy nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me tentu me hy, po s’kanë me mujtë. <sup>25</sup>Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me trokitë në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di pi kah jeni.’ <sup>26</sup>Atëherë keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pi para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ <sup>27</sup>Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di pi kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ <sup>28</sup>Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun jashtë. <sup>29</sup>Edhe kanë me ardhë njerz pi lindja e pi perëndimi, pi veriu e pi jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. <sup>30</sup>Mbane në men: ka të fundit që kanë me qenë të parët, edhe ka të parët që kanë me qenë të fundit.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>31</sup>Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu pi qitu, se Herodi po don me t’mbytë!“ <sup>32</sup>Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujani qati dhelpre: ‘Sot edhe nesër po i qes shpirtnat e këqij edhe po i shnoj të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ <sup>33</sup>Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. <sup>34</sup>Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që t’dërgohen! Sa herë kam dashtë me i mbledhë fmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju s’dashtët. <sup>35</sup>Shpia juej ka me ju metë e braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni me m’pa ma, derisa të thuni: ‘I bekuem asht aj që vjen në emën të Jehovajt!’“ | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Version vom 19. Mai 2026, 18:51 Uhr
1Në qat kohë, do që ishin aty i kallxun për Galileasit, gjakun e të cilëve Pilati e kish përzi me kurbanet e tyne. 2Aj ju përgjigj: „A menoni që qatyne Galileasve ju ka ndodhë kjo, se kanë qenë ma gjynahqarë se krejt Galileasit tjerë? 3Jo, po ju thom! Po nëse nuk pendoheni, krejt keni me u zhdukë qashtu. 4Ose ata 18 veta, që ju ra përmbi kulla në Siloam edhe i myti, a menoni që ata kanë pas faj ma shumë se krejt banorët tjerë të Jerusalemit? 5Jo, po ju thom! Po nëse nuk pendoheni, krejt keni me u zhdukë qashtu.“
6Masanej aj ju tregoi qit krahasim: „Nji njeri e kish mbjellë nji fik në vneshtën e vet, edhe ka ardhë me kqyrë a kish fryte, po s’ka gjetë kurgjo. 7Atëherë i tha puntorit të vneshtës: ‘Qe tri vjet po vi te qiky fik tu pritë fryte, po s’po gjej kurgjo. Preje! Pse me e lanë tokën kot me të?’ 8Puntori i vneshtës ju përgjigj: ‘Zotni, leje edhe qit vit. Ta mih rreth e rrotull edhe t’i qes pleh. 9Nëse jep fryte ma vonë, mirë, po nëse jo, atëherë preje.’“
10Në sabat, Jezusi po msonte në nji sinagogë. 11Aty ishte nji gru, që qe 18 vjet e mundonte nji shpirt i keq me sëmundje. Ajo ishte e kërrusun edhe s’mujke kurrqysh me u drejtu. 12Kur aj e pa, i foli: „Oj gru, je e lirume pi sëmundjes tane.“ 13Aj ja vnoi duert përmbi, edhe ajo menjiherë u drejtua e nisi me i dhanë lavdi Zotit. 14Po i pari i sinagogës u idhnu, se Jezusi e shnoi grunë në sabat. Për qata i tha kallabllakut: „Janë gjashtë ditë për me punu. Pra, ejani qato ditë me u shnoshë, e jo në ditën e sabatit.“ 15Po Zotnia ju përgjigj: „O dyftyrat! A s’e zgjidh secili pi juve në sabat demin a magarin e vet edhe e çon pi ahurit te uji me pi? 16A nuk u dashtë pra kjo gru, që asht bijë e Abrahamit e që Satani e ka majtë të lidhun 18 vjet, me u liru pi këtyne lidhjeve në ditën e sabatit?“ 17Kur aj i tha këto, krejt kundërshtarëve të tij ju erdh marre, po krejt kallabllaku u gëzonte për krejt senet e mrekullueshme që aj i bante.
18Për qata aj vazhdoi me thanë: „Me qka asht e ngjashme mbretnia e Zotit, me qka muj me e krahasu? 19Asht si nji kokërr sinapi, që nji njeri e mbolli në kopshtin e vet. Ajo u rrit e u bo dru, edhe shpezët e qiellit bonën fole në degët e tij.“
20Edhe prapë pyti: „Me qka muj me e krahasu mbretninë e Zotit? 21Asht si tharmi, që nji gru e përzini me tri masa të mëdhaja mielli, derisa u tharmu krejt brumi.“
22Rrugës për Jerusalem, aj ka shku pi qyteti në qytet e pi katuni në katun, tu msu. 23Atëherë nji burrë deshti me ditë pi tij: „Zotni, a janë pak ata që kanë me u shpëtu?“ Aj ju tha: 24„Përpiquni me krejt fuqinë me hy nëpër derën e ngushtë, se po ju thom: shumë kanë me tentu me hy, po s’kanë me mujtë. 25Kur i zoti i shpisë të çohet edhe ta mshelë derën, ju keni me nejt jashtë, keni me trokitë në derë edhe keni me thanë: ‘Zotni, çelna!’ Po aj ka me ju përgjigj: ‘S’e di pi kah jeni.’ 26Atëherë keni me nis me thanë: ‘Na kemi hangër e kemi pi para teje, edhe ti ke msu në rrugët tona kryesore.’ 27Po aj ka me ju thanë: ‘S’e di pi kah jeni. Ikni pi meje, ju që boni padrejtësi!’ 28Aty keni me kajtë edhe me kërcëllu dhambët, kur ta shihni Abrahamin, Isakun, Jakupin edhe krejt pejgamberët në mbretninë e Zotit, e ju vetë të qitun jashtë. 29Edhe kanë me ardhë njerz pi lindja e pi perëndimi, pi veriu e pi jugu, edhe kanë me u ulë në sofër në mbretninë e Zotit. 30Mbane në men: ka të fundit që kanë me qenë të parët, edhe ka të parët që kanë me qenë të fundit.“
31Në qat orë, do Farisenj erdhën edhe i thanë: „Ik, largohu pi qitu, se Herodi po don me t’mbytë!“ 32Aj ju përgjigj: „Shkoni e thujani qati dhelpre: ‘Sot edhe nesër po i qes shpirtnat e këqij edhe po i shnoj të smutët, e ditën e tretë kam me e kry.’ 33Po unë duhet me vazhdu rrugën sot, nesër edhe pasnesër, se s’bon me u mbytë nji pejgamber jashtë Jerusalemit. 34Jerusalem, Jerusalem, ti që i mbyt pejgamberët edhe i gjuan me gurë ata që t’dërgohen! Sa herë kam dashtë me i mbledhë fmitë e tu, qysh i mbledh pula zogjtë e vet nën krahë! Po ju s’dashtët. 35Shpia juej ka me ju metë e braktisun. Po ju thom: kurrsesi s’keni me m’pa ma, derisa të thuni: ‘I bekuem asht aj që vjen në emën të Jehovajt!’“