Predikuesi 4: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Prapë ja kom kthy menjen krejt atyne punëve të shtypjes që bohen nën diell. I kom pa të shtypunit tu kajtë, e kërkush s'i ka ngushëllu. S'ka pasë kush me i ngushëllu, kurse ata që i shtypnin e kanë pasë fuqinë.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Edhe i kom qujtë ma me fat ata që kanë dekë tashma, sesa ata që jonë hala gjallë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> E ma mirë se të dy palët asht aj që s'ka lindë hala, se s'i ka pa krejt ato punë të mërzitshme që bohen nën diell.<br> | ||
<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <sup>4</sup> Edhe e kom pa që shumë mund e punë të mira vijnë pi garës mes njerzve, kur mundohen me ia kalu njani-tjetrit. Edhe kjo asht krejt kot, si me tentu me e kapë erën.<br> | ||
<br> | |||
<sup>6</sup><br> | <sup>5</sup> Budalla i palon duert edhe e shkatërron veten.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup><br> | <sup>6</sup> Ma mirë nji grusht qetësi, sesa dy grushta punë të randë e me tentu me e kapë erën.<br> | ||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Prapë e kom pa edhe nji shembull tjetër të kotësisë nën diell:<br> | |||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>10</sup><br> | <sup>8</sup> Asht nji njeri që jeton krejt vet, pa kërkon afër vetes. S'ka as djalë, as vlla, e prapë puna e tij e randë s'ka fund. Sytë e tij kurrë s'ngihen me pasuni. Po a e vet najherë veten: „Për kon po punoj kaq fort edhe pse s'po ia lejoj vetes asnji të mirë?“ Edhe kjo asht krejt kot edhe nji punë e mjerë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <sup>9</sup> Dy veta bashkë jonë ma mirë se nji vet, se kanë ma shumë dobi pi punës së tyne të randë.<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>10</sup> Se nëse njoni rrëzohet, tjetri munet me e çu n'kamë. Po qka bohet me atë që rrëzohet e s'ka kërkon me e çu n'kamë?<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup><br> | <sup>11</sup> Përveç kësaj, kur dy veta shtrihen ngat njani-tjetrit, e nxehin njani-tjetrin. Po qysh munet nji njeri që asht vet me u nxehë?<br> | ||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>12</sup> Nji njeri munet me e mujtë lehtë atë që asht vet, ama dy veta bashkë munden me i qëndru. Edhe nji litar me tri fije s'këputet qaq lehtë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup> Ma mirë nji djalë i ri e i vorfën, po i mençëm, sesa nji mbret i vjetër e budalla, që s'ka ma men as me e marrë parasysh nji paralajmërim.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Se aj ka dalë pi burgu për me u bo mbret, edhe pse ka lindë i vorfën nën sundimin e atij mbreti.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Kom menu për krejt njerzit e gjallë që ecin nën diell, edhe për djalin e ri që vjen mas atij tjetrit e ia zan vendin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Edhe pse e përkrahin njerz pa numër, ata që vijnë ma vonë s'kanë me konë të knaqun me të. Edhe kjo asht krejt kot, si me tentu me e kapë erën.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ps 69:20; 142:4 | | v1 = Ps 69:20; 142:4 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:33 Uhr
1 Prapë ja kom kthy menjen krejt atyne punëve të shtypjes që bohen nën diell. I kom pa të shtypunit tu kajtë, e kërkush s'i ka ngushëllu. S'ka pasë kush me i ngushëllu, kurse ata që i shtypnin e kanë pasë fuqinë.
2 Edhe i kom qujtë ma me fat ata që kanë dekë tashma, sesa ata që jonë hala gjallë.
3 E ma mirë se të dy palët asht aj që s'ka lindë hala, se s'i ka pa krejt ato punë të mërzitshme që bohen nën diell.
4 Edhe e kom pa që shumë mund e punë të mira vijnë pi garës mes njerzve, kur mundohen me ia kalu njani-tjetrit. Edhe kjo asht krejt kot, si me tentu me e kapë erën.
5 Budalla i palon duert edhe e shkatërron veten.
6 Ma mirë nji grusht qetësi, sesa dy grushta punë të randë e me tentu me e kapë erën.
7 Prapë e kom pa edhe nji shembull tjetër të kotësisë nën diell:
8 Asht nji njeri që jeton krejt vet, pa kërkon afër vetes. S'ka as djalë, as vlla, e prapë puna e tij e randë s'ka fund. Sytë e tij kurrë s'ngihen me pasuni. Po a e vet najherë veten: „Për kon po punoj kaq fort edhe pse s'po ia lejoj vetes asnji të mirë?“ Edhe kjo asht krejt kot edhe nji punë e mjerë.
9 Dy veta bashkë jonë ma mirë se nji vet, se kanë ma shumë dobi pi punës së tyne të randë.
10 Se nëse njoni rrëzohet, tjetri munet me e çu n'kamë. Po qka bohet me atë që rrëzohet e s'ka kërkon me e çu n'kamë?
11 Përveç kësaj, kur dy veta shtrihen ngat njani-tjetrit, e nxehin njani-tjetrin. Po qysh munet nji njeri që asht vet me u nxehë?
12 Nji njeri munet me e mujtë lehtë atë që asht vet, ama dy veta bashkë munden me i qëndru. Edhe nji litar me tri fije s'këputet qaq lehtë.
13 Ma mirë nji djalë i ri e i vorfën, po i mençëm, sesa nji mbret i vjetër e budalla, që s'ka ma men as me e marrë parasysh nji paralajmërim.
14 Se aj ka dalë pi burgu për me u bo mbret, edhe pse ka lindë i vorfën nën sundimin e atij mbreti.
15 Kom menu për krejt njerzit e gjallë që ecin nën diell, edhe për djalin e ri që vjen mas atij tjetrit e ia zan vendin.
16 Edhe pse e përkrahin njerz pa numër, ata që vijnë ma vonë s'kanë me konë të knaqun me të. Edhe kjo asht krejt kot, si me tentu me e kapë erën.