Kangë t'shejta 132: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Ps. 132 1-18 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> O Jehova, kujtoje Davidin edhe<br> | ||
krejt vuajtjet e tij.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
<sup>2</sup> Qysh iu betu Jehovait, qysh i<br> | |||
<sup>3 | dha premtim të Fuqishmit të Jakobit:<br> | ||
<br> | |||
<sup>4 | <sup>3</sup> „S'kam me hy në tendën tem, në shpinë tem.<br> | ||
S'kam me u shtri në divanin tem, në shtratin tem.<br> | |||
<sup>5 | <br> | ||
<sup>4</sup> S'kam me i lanë sytë e mi me<br> | |||
<sup>6 | flejtë, as kapakët e syve me dremitë,<br> | ||
<br> | |||
<sup>7 | <sup>5</sup> derisa ta gjej nji vend për Jehovën, nji<br> | ||
vendbanim madhështor për të Fuqishmin e Jakobit.“<br> | |||
<sup>8 | <br> | ||
<sup>6</sup> Kqyrni!<br> | |||
<sup>9 | Në Efratë kemi ni për të, e në fushat e pyllit e kemi gjetë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>10 | <sup>7</sup> Hajde të hymë në vendbanimin e tij.<br> | ||
Të përulemi para stolit ku i pushon kambët.<br> | |||
<sup>11 | <br> | ||
<sup>8</sup> Çohu, o Jehova, e eja te vendi yt i pushimit, ti<br> | |||
edhe arka e besëlidhjes, që asht shenja e fuqisë tande.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12 | <sup>9</sup> Priftat e tu le të vishen me drejtësi, e<br> | ||
besnikët e tu le të brohorisin prej gëzimit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> Për hir të shërbëtorit tand Davidit,<br> | |||
<sup>13 | mos e refuzo të vajosunin tand.<br> | ||
<br> | |||
<sup>14 | <sup>11</sup> Jehovai i ka ba nji betim Davidit,<br> | ||
edhe s'ka me e kthy mbrapsht fjalën<br> | |||
<sup>15 | e vet: „Nji pi pasardhësve tu<br> | ||
kam me e ulë në fronin tand.<br> | |||
<sup>16 | <br> | ||
<sup>12</sup> Nëse djemtë e tu e mbajnë besëlidhjen<br> | |||
<sup>17 | teme edhe përkujtimet që ua mësoj unë,<br> | ||
atëherë edhe djemtë e tyne kanë<br> | |||
<sup>18 | me u ulë përgjithmonë në fronin tand.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup> Se Jehovai e ka zgjedhë Sionin.<br> | |||
Aj ka pasë shumë dëshirë me e pasë për vendbanim:<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> „Ky asht vendi jem i pushimit përgjithmonë.<br> | |||
Këtu kam me banu, se kështu du unë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Kam me e beku qytetin me shumë ushqim.<br> | |||
Të vorfnit e tij kam me i ngi me bukë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Priftat e tij kam me i veshë me shpëtim.<br> | |||
E besnikët e tij kanë me brohoritë prej gëzimit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Aty kam me e bo fuqinë e Davidit me u shtu.<br> | |||
E kom përgatitë nji llambë për të vajosunin tem.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Armiqtë e tij kam me i veshë me marre, po kurora<br> | |||
në kryt e tij ka me shndritë gjithnji e ma fort.“<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 1Sa 20:1 | | v1 = 1Sa 20:1 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 21:35 Uhr
1 O Jehova, kujtoje Davidin edhe
krejt vuajtjet e tij.
2 Qysh iu betu Jehovait, qysh i
dha premtim të Fuqishmit të Jakobit:
3 „S'kam me hy në tendën tem, në shpinë tem.
S'kam me u shtri në divanin tem, në shtratin tem.
4 S'kam me i lanë sytë e mi me
flejtë, as kapakët e syve me dremitë,
5 derisa ta gjej nji vend për Jehovën, nji
vendbanim madhështor për të Fuqishmin e Jakobit.“
6 Kqyrni!
Në Efratë kemi ni për të, e në fushat e pyllit e kemi gjetë.
7 Hajde të hymë në vendbanimin e tij.
Të përulemi para stolit ku i pushon kambët.
8 Çohu, o Jehova, e eja te vendi yt i pushimit, ti
edhe arka e besëlidhjes, që asht shenja e fuqisë tande.
9 Priftat e tu le të vishen me drejtësi, e
besnikët e tu le të brohorisin prej gëzimit.
10 Për hir të shërbëtorit tand Davidit,
mos e refuzo të vajosunin tand.
11 Jehovai i ka ba nji betim Davidit,
edhe s'ka me e kthy mbrapsht fjalën
e vet: „Nji pi pasardhësve tu
kam me e ulë në fronin tand.
12 Nëse djemtë e tu e mbajnë besëlidhjen
teme edhe përkujtimet që ua mësoj unë,
atëherë edhe djemtë e tyne kanë
me u ulë përgjithmonë në fronin tand.“
13 Se Jehovai e ka zgjedhë Sionin.
Aj ka pasë shumë dëshirë me e pasë për vendbanim:
14 „Ky asht vendi jem i pushimit përgjithmonë.
Këtu kam me banu, se kështu du unë.
15 Kam me e beku qytetin me shumë ushqim.
Të vorfnit e tij kam me i ngi me bukë.
16 Priftat e tij kam me i veshë me shpëtim.
E besnikët e tij kanë me brohoritë prej gëzimit.
17 Aty kam me e bo fuqinë e Davidit me u shtu.
E kom përgatitë nji llambë për të vajosunin tem.
18 Armiqtë e tij kam me i veshë me marre, po kurora
në kryt e tij ka me shndritë gjithnji e ma fort.“