Fjalët të urta 5
1 O biri jem, kushtoji kujdes mençurisë teme.
Dëgjo mirë kur t'flas për me ditë me dallu,
2 që me e rujt aftësinë tane me mendu
edhe me e rujt njohuninë me buzët tua.
3 Se pi buzëve t'nji gruje t'prishun pikon ambëlsi si pi hojeve
t'mjaltit, e goja e saj asht ma e lëmuet se vaji.
4 Po n'fund ajo asht e idhët si pelini edhe
e mprehtë si nji shpatë me dy teha.
5 Kambët e saj shkojnë poshtë drejt vdekjes.
Hapat e saj t'çojnë drejt n'vorr.
6 Ajo as që e çon menen te rruga e jetës.
Rruga e saj ndryshon vazhdimisht, e as vetë s'e din kah po shkon.
7 Prandaj, o bijtë e mi, tash m'dëgjoni
edhe mos u largoni pi fjalëve t'mia.
8 Rri sa ma larg saj, mos iu
afro as derës së shpisë së saj,
9 që mos me e humbë dinjitetin tand
edhe mos me përjetu vite plot mizori,
10 që t'hujtë mos ta harxhojnë pasuninë edhe krejt ajo për çka
je mundu shumë mos me shku n'shpinë e nji t'hujit.
11 Përndryshe, n'fund t'jetës tane ki me gjëmu, kur mishi edhe trupi yt
kanë me u sëmurë e me u dobësu gjithnjë e ma shumë,
12 edhe ki me thanë: «Sa shumë e kom urrejtë
edukimin! Sa shumë e ka përbuzë zemra jem qortimin!
13 S'i kom dëgju ata që m'kanë mësu,
as s'ua kom vu veshin mësuesve t'mi.
14 Kom ardhë buzë shkatërrimit t'plotë,
mu n'mes t'krejt bashkësisë.»
15 Pi ujë pi çisternës tane edhe
ujë që rrjedh pi pusit tand.
16 A duhet me u shpërnda burimet e tua
jashtë, e prrojet e tua n'për sheshe?
17 Le t'jonë veç për ty, e jo
për t'hujtë që jonë me ty.
18 Le t'jetë i bekuem pusi yt edhe
gëzohu me grunë e rinisë tane,
19 që asht si nji sorkadhe e dashtun edhe si nji dhi mali e hijshme.
Le t'të dehin gjithmonë gjinjtë e saj.
Humbu gjithmonë n'dashninë e saj.
20 Pse pra, o biri jem, me u magjepsë mas nji gruje
t'prishun a me i përqafu gjinjtë e nji gruje t'pamoralshme?
21 Se Jehovai i ka sytë te krejt rrugët e njeriut.
Aj i shqyrton krejt shtigjet e tij.
22 Njeriu i keq zihet n'gabimet e veta,
e mëkati i vet e mban lidhun.
23 Ka me vdekë se i ka mungu qortimi, e pi
marrëzisë së vet pa masë ka me dalë pi rrugës.