Historia e Apostujve 18
1 Mas kësaj, aj u nis pi Athina edhe erdh në Korint. 2 Aty takoi nji Jude me emnin Akuila, që ishte pi Ponti edhe sapo kishte ardhë pi Italia bashkë me grunë e vet Priscilën, sepse Klaudi kishte urdhnu që krejt Judenjtë me u largu pi Roma. Pavli shkoi te ta, 3 edhe, pasi e kishin të njejtin zanat, sepse bajshin tenda, qëndroi te ta edhe punoi bashkë me ta. 4 Çdo sabat mbante fjalim në sinagogë edhe i bindte Judenjtë e Grekët.
5 Kur Sila edhe Timoteu zhdrypën pi Maqedonia, Pavli nisi me ju përkushtu krejt predikimit të fjalës së Zotit, tu ju dëshmu Judenjve që Jezusi asht Krishti. 6 Po ata vazhdimisht ju kundërshtojshin edhe flitshin keq. Atëherë aj i shkundi petkat e veta edhe ju tha: „Ju vetë jeni përgjegjës për vdekjen tuej. Unë jom i pastër. Pi tash e tutje po shkoj te njerzt pi kombeve tjera.“ 7 Aj u largu pi aty edhe shkoi në shpinë e nji burri me emnin Titi Just. Ky e adhuronte Zotin, edhe shpija e tij ishte ngjit me sinagogën. 8 Krispi, udhëheqësi i sinagogës, bashkë me krejt shpinë e vet, besoi në Zotninë. Edhe shumë Korintas që e nijshin mesazhin, u bonë besimtarë edhe u pagëzuan. 9 Përveç kësaj, natën Zotnia i tha Pavlit në nji vegim: „Mos ki frikë, po vazhdo me folë edhe mos hesht, 10 sepse unë jom me ty. Askush s’ka me të sulmu për me të bo dam, sepse kam shumë njerz në këtë qytet.“ 11 Prandaj aj qëndroi aty nji vit e gjashtë muej, tu ua msu fjalën e Zotit.
12 Kur Galioni ishte prokonsull i Akajës, Judenjtë u bashkun kundër Pavlit edhe e çunë para karriges së gjykimit. 13 Thanë: „Ky njeri po i bind njerzt me e adhuru Zotin në nji mënyrë që asht kundër Ligjit.“ 14 Kur Pavli deshti me nisë me folë, Galioni ju tha Judenjve: „Po të kishte përnime naj padrejtësi a naj krim i randë, o Judenj, atëherë kisha pasë arsye me ju ngu me durim. 15 Po nëse puna asht për grindje rreth fjalëve, emnave edhe Ligjit tuej, zgjidhne vetë. Unë nuk du me qenë gjykatës për këto sene.“ 16 Me këtë, i përzuni pi karrigia e gjykimit. 17 Atëherë ata e kapën të gjithë Sostenin, udhëheqësin e sinagogës, edhe nisën me e rrahë para karriges së gjykimit. Po Galioni nuk u mor hiq me këtë punë.
18 Pasi Pavli qëndroi edhe disa ditë, u përshëndet me vllaznit edhe lundroi për në Siri bashkë me Priscilën edhe Akuilën. Në Kenkrea i preu flokët shkurt, sepse kishte bo nji betim. 19 Kështu mbrrinën në Efes, edhe aj i la ata aty. Vetë hini në sinagogë edhe foli e arsyetoi me Judenjtë. 20 Edhe pse ata ju lutën disa herë me nejtë ma gjatë, aj nuk pranoi, 21 po u përshëndet me ta me këto fjalë: „Nëse don Jehovaj, kam me u kthy prapë te ju.“ Pastaj lundroi pi Efesi 22 edhe zhdrypi në Cezare. Mandej hypi, e përshëndeti kongregacionin, edhe zhdrypi në Antioki.
23 Pasi kaloi nji kohë aty, u nis edhe shkoi vend më vend nëpër Galati edhe Frigji, tu i forcu krejt nxansat.
24 Tash në Efes erdh nji Jude me emnin Apolos. Aj ishte pi Aleksandria, nji burrë që fliste mirë edhe i njihte mirë Shkrimet. 25 Ky burrë ishte msu për udhën e Jehovajt. Me frymë të zjarrtë, aj fliste edhe mësonte saktë për Jezusin. Po e njihte veç pagëzimin e Gjonit. 26 Aj nisi me folë me guxim e hapur në sinagogë, edhe kur Priscila edhe Akuila e ninë, e morën me veti edhe ja shpjeguan udhën e Zotit edhe ma saktë. 27 Masi aj donte me kalu në Akajë, vllaznit ju shkruan nxansave edhe ju lutën fort që me e pritë mirë. Kur mbrrini atje, aj ju ndihmoi shumë atyne që ishin bo besimtarë përmes mirësisë së pameritume të Zotit. 28 Sepse publikisht e dëshmonte me forcë e hollësisht që Judenjtë e kishin gabim, tu ju kallxu përmes Shkrimeve që Jezusi asht Krishti.