Jeremia 37
1 Mbreti Zedekia, djali i Josias, ka fillu me mbretëru n'vend t'Konjës, djalit t'Jojakimit, se mbreti Nebukadnezar i Babilonisë e ka bo mbret n'vendin e Judës.
2 Po as aj, as shërbëtorët e tij, e as populli i vendit s'i kanë ngju fjalët e Jehovës, që i ka thanë përmes profetit Jeremia.
3 Mbreti Zedekia e ka çu Jehukalin, djalin e Shelemjës, edhe Zefanjën, djalin e Maasejës, priftin, te profeti Jeremia, edhe i ka thanë me ia përcjellë këtë fjalë: “T’lutna, lutju Jehovës, Zotit tonë, për neve.”
4 Jeremia hala ka lëvizë lirshëm mes popullit, se ende s'e kishin shti n'burg.
5 Ndërkohë, ushtria e faraonit u nisë pi Egjipti, edhe kaldejt që e kishin rrethu Jerusalemin kanë marrë vesh për këtë. Atëherë ata janë largu pi Jerusalemi.
6 Pastaj profetit Jeremia i ka ardh ky mesazh pi Jehovës:
7 “Kështu thotë Jehovai, Zoti i Izraelit: ‘Thuajini mbretit t'Judës, që ju ka çu te unë me m'pytë: “Ushtria e faraonit, që po vjen me ju ndihmu, ka me u kthy prapë n'vendin e vet, n'Egjipt.
8 E kaldejt kanë me u kthy prapë, kanë me luftu kundër këtij qyteti, kanë me e pushtu edhe kanë me e kallë me zjarr.”
9 Kështu thotë Jehovai: “Mos e mashtroni vetën tu thanë: ‘Kaldejt kanë me u largu patjetër pi neve’, se ata s'kanë me u largu.
10 Edhe nëse ju e kishit mundë krejt ushtrinë e kaldejve që po lufton kundër juve, e kishin mbetë veç burrat e plagosun, edhe ata kishin dalë pi çadrat e veta edhe e kishin kallë këtë qytet me zjarr.”’”
11 Kur ushtria e kaldejve u largu pi Jerusalemi, se ushtria e faraonit po përparonte,
12 Jeremia u nisë pi Jerusalemi për me shku n'vendin e Beniaminit, që me e marrë atje pjesën e vet mes popullit t'vet.
13 Po, sapo ka mbërri te Porta e Beniaminit, nji zyrtar që i mbikëqyrte rojat, me emnin Jirija, djali i Shelemjës, djalit t'Hananjas, e ka kapë profetin Jeremia edhe i ka thanë: “Ti po ikë te kaldejt!”
14 Jeremia ia ka kthy: “S'asht e vërtetë! Unë s'po iki te kaldejt.” Po Jirija s'e ka ngju. E ka arrestu edhe e ka çu para prijësve.
15 Prijësit janë hidhëru shumë me Jeremisë. E kanë rrehë edhe e kanë mbyllë n'shpinë e sekretarit Jonatan, që e kishin bo burg.
16 Jereminë e kanë shti n'burgun e nëndheshëm, n'dhomat me tavan t'harkum, edhe aj ka nejt aty shumë ditë.
17 Nji ditë, mbreti Zedekia ka dhanë urdhën me ia pru Jereminë edhe e ka pytë fshehtas n'pallatin e vet: “A ka naj mesazh pi Jehovës?” Jeremia i ka thanë: “Po!” Edhe ka vazhdu: “Ti ke me ra n'dorë t'mbretit t'Babilonisë!”
18 Pastaj Jeremia i ka thanë mbretit Zedekia: “Qka kom bo unë gabim kundër teje, kundër shërbëtorëve t'tu edhe kundër këtij populli, që m'keni shti n'burg?
19 Ku jonë tash profetët e juj që ju kanë thanë: ‘Mbreti i Babilonisë s'ka me ardh me luftu kundër juve edhe kundër këtij vendi’?
20 E tash, t'lutna, m'ngoj, o zotnia jem, o mbret! T'lutna, ngjoje lutjen teme për mirësi! Mos m'ço prapë n'shpinë e sekretarit Jonatan, se aty kom me vdekë.”
21 Atëherë mbreti Zedekia ka dhanë urdhën që Jereminë me e mbajt nën roje n'oborrin e rojave. Çdo ditë ia kanë dhanë nga nji bukë t'rrumbullakët pi rruga e furrtarëve, derisa u harxhu krejt buka n'qytet. Edhe Jeremia ka mbetë n'oborrin e rojave.