Joshua 1
1 Mas vdekjes së Moisiut, shërbëtorit të Jehovajt, Jehovaj i tha Jozues, djalit të Nunit, shërbëtorit të Moisiut: 2 „Moisiu, shërbëtori jem, ka dek. Tash çohu edhe kaloje Jordanin bashkë me krejt popullin. Hyni në venin që po ja jap popullit të Izraelit. 3 Çdo ven ku e qitni kambën, po jau jap juve, qysh ja kom premtu Moisiut. 4 Kufini juej ka me shku pi shkretinës deri në Liban, edhe deri te lumi i madh, Eufrati, krejt veni i Hetitëve, edhe deri te Deti i Madh kah perëndimi. 5 Gjatë krejt jetës tande, kërkush s’ka me mujt me t’dal përballë. Qysh kom qenë me Moisiun, qashtu kam me qenë edhe me ty. S’kam me t’lonë, as s’kam me t’braktisë. 6 Bahu trim edhe i fortë, se ti je aj që ka me ja dhanë qitij populli me e trashëgu venin që unë ja kom premtu me be t’parëve të tyne.
7 Veç bahu trim edhe shumë i fortë, edhe ruje mirë krejt ligjin që ta ka dhanë Moisiu, shërbëtori jem. Mos u largo pi tij, as djathtas as majtas. Atëherë ke me vepru me men kudo që shkon. 8 Mos e largo ket libër të ligjit prej gojës tane, po lexoje me za të ultë ditë e natë, që me u kujdes me i bo krejt qka shkruhet në të. Atëherë rruga jote ka me qenë e mbarë, edhe ti ke me vepru me men. 9 A nuk t’kom urdhnu veç? Bahu trim edhe i fortë! Mos u tremb e mos ki frikë, se Jehovaj, Zoti yt, asht me ty kudo që shkon.“
10 Atëherë Jozue i urdhnoi përgjegjësit e popullit: 11 „Kaloni nëpër krejt kampin edhe thujani popullit: ‘Boni gati ushqim për rrugë, se mas tri ditësh keni me e kalu Jordanin, për me hi në venin që Jehovaj, Zoti juej, po jau jep me e marrë për veti.’“
12 E Rubenitëve, Gaditëve edhe gjysmës së fisit të Manaseut, Jozue ju tha: 13 „Mos harroni qka ju ka urdhnu Moisiu, shërbëtori i Jehovajt: ‘Jehovaj, Zoti juej, po jau jep pushim edhe jau ka dhanë qit ven. 14 Gratë tueja, thmija tuej edhe bagëtia juej kanë me nejt në venin që Moisiu jau ka dhanë në qit anë të Jordanit. Po krejt luftëtarët e juej të fortë kanë me kalu përpara vllaznive të vet, në rend lufte. Ndihmoni ata, 15 derisa Jehovaj t’ju japë pushim edhe vllaznive tuej, qysh jau ka dhanë edhe juve, edhe derisa edhe ata ta marrin për veti venin që Jehovaj, Zoti juej, po jau jep. Masanej kthehuni në venin që duhet me banu edhe me e marrë për veti, venin që Moisiu, shërbëtori i Jehovajt, jau ka dhanë në anën lindore të Jordanit.’“
16 Ata ju përgjigjën Jozues: „Kemi me bo krejt qka na ke urdhnu. Kudo që na çon, aty kemi me shku. 17 Qysh e kemi ngu Moisiun për krejt senet, qashtu kemi me t’ngu edhe ty. Veç Jehovaj, Zoti yt, le të jetë me ty, qysh ka qenë edhe me Moisiun. 18 Kush i del kundër urdhnit tand edhe nuk i nin krejt udhëzimet tua, aj duhet me dek. Veç bahu trim edhe i fortë!“