Letra e dytë e Mbreterve 8
1 Elisa i ka thanë grusë, djalin e së cilës e kish kthy prapë n'jetë: „Çohu, merre familjen tane edhe shko jetoni n'ndonji vend tjetër. Se Jehova ka lajmëru që ka me ardhë nji uri e madhe, që ka me zgjatë shtatë vjet.“
2 Gruja ka vepru bash qysh i kish thanë njeriu i Zotit të vërtetë. Ajo u nis bashkë me familjen e vet edhe ka jetu shtatë vjet n'vendin e filistinëve.
3 Mas shtatë vjetëve, gruja u kthy pi vendit të filistinëve. Ajo ka shku te mbreti me i fol për shpinë edhe arën e vet.
4 Mbreti n'atë kohë po bisedojke me Gehazinin, shërbëtorin e njeriut të Zotit të vërtetë. Mbreti i ka thanë: „Kallxom, t'lutna, për krejt punët e mëdhaja që i ka bo Elisa.“
5 Bash kur Gehazini po i kallxojke mbretit qysh Elisa e kish kthy n'jetë nji njeri të vdekun, ka ardhë ajo gruja te mbreti me i fol për shpinë edhe arën e vet. Menjëherë Gehazini ka thanë: „O zotni jem mbret, kjo asht ajo gruja, e ky asht djali i saj që Elisa e ka kthy prapë n'jetë.“
6 Atëherë mbreti e ka pytë grunë, edhe ajo ia ka kallxu vet krejt qka ka ndodhë. Pastaj mbreti e ka çu nji zyrtar të oborrit me të edhe e ka urdhnu: „Ktheja krejt pronën e saj, edhe paguja krejt qka ka prodhu ara e saj gjatë kohës që ajo s'u konë n'vend.“
7 Elisa ka ardhë n'Damask, kur Ben-Hadadi, mbreti i Sirisë, u konë i smutë. Mbretit i kanë kallxu: „Njeriu i Zotit të vërtetë asht këtu.“
8 Atëherë mbreti i ka thanë Hazaelit: „Merre nji dhuratë edhe shko te njeriu i Zotit të vërtetë. Pyete Jehovain nëpërmjet tij a kam me u shnoshë prapë.“
9 Kështu Hazaeli u nis me shku tek aj. Me veti ka marrë dhurata pi ma të mirat që kish Damasku, aq shumë sa u deshtën 40 deve me i bartë. Kur ka mbërri, ka dalë para Elisës edhe i ka thanë: „Djali yt, Ben-Hadadi, mbreti i Sirisë, më ka çu te ti. Aj po don me ditë a ka me u shnoshë prapë.“
10 Elisa iu ka përgjigj: „Shko, thuji që ka me u shnoshë pa tjetër. Po Jehova ma ka kallxu që aj ka me dekë pa tjetër.“
11 Elisa e ka kqyrë Hazaelin drejt n'sy për nji kohë të gjatë, derisa Hazaelit i ka ardhë marre. Pastaj njeriu i Zotit të vërtetë ia ka nisë me kajtë.
12 Hazaeli e ka pytë: „Pse po kan, o zotni jem?“ Elisa iu ka përgjigj: „Se unë e di qka ke me ju bo izraelitëve. Ti ke me ua kallë me zjarr qytetet e fortifikuara, ke me ua vra burrat ma të mirë me shpatë, ke me ua përplasë fëmijët për toke edhe ke me ua çarë barkun grave shtatzana.“
13 Hazaeli i ka thanë: „O zotni jem, unë jom veç nji qen. Qysh muj unë me bo nji sen të tillë?“ Po Elisa iu ka përgjigj: „Jehova ma ka kallxu që ti ke me u bo mbret i Sirisë.“
14 Atëherë Hazaeli u largu pi Elisa edhe u kthy te zotnia i vet. Aj e ka pytë: „Qka t'ka thanë Elisa?“ Hazaeli iu ka përgjigj: „M'ka thanë që ti ke me u shnoshë pa tjetër.“
15 Po ditën tjetër, Hazaeli e ka marrë nji mbulesë, e ka zhytë n'ujë edhe ia ka mbajtë mbretit përmi ftyrë derisa ka dekë. Pastaj Hazaeli u bo mbret.
16 Në vitin e pestë të Joramit, djalit të mbretit Ahab të Izraelit, kur Josafati u konë mbret i Judës, Jorami, djali i mbretit Josafat të Judës, u bo mbret.
17 Aj i ka pasë 32 vjet kur u bo mbret, edhe ka sundu tetë vjet n'Jerusalem.
18 Aj ka ecë n'rrugën e mbretave të Izraelit, njajt si shpija e Ahabit, se e kish marrë për grue çikën e Ahabit. Aj vazhdimisht ka bo sene të kqija n'sytë e Jehovait.
19 Po Jehova s'ka dashtë me e shkatërru Judën për hatër të shërbëtorit të vet, Davidit. Se i kish premtu Davidit që gjithmonë ka me i dhanë nji dritë atij edhe djemve të tij.
20 Gjatë kohës që Jorami u konë mbret, Edomi u çu kundër Judës edhe e ka vendosë vet nji mbret.
21 Për qata Jorami ka shku n'Zair me krejt karrocat e veta të luftës. Natën u çu edhe i ka mundë edomitët që e kishin rrethu atë edhe komandantët e karrocave të luftës. Ushtarët kanë ikë te çadrat e veta.
22 Po Edomi ka vazhdu me iu kundërvu Judës deri n'ditën e sotme. N'atë kohë edhe Libna u çu kundër Judës.
23 Krejt senet tjera për jetën e Joramit edhe krejt punët që i ka bo, jonë të shkrume n'librin e kronikave të mbretave të Judës.
24 Pastaj Jorami ka dekë, edhe e kanë varrosë afër t'parëve të vet n'qytetin e Davidit. Mas tij, djali i vet, Ahasia, u bo mbret.
25 Në vitin e dymbëdhjetë të Joramit, djalit të mbretit Ahab të Izraelit, Ahasia, djali i mbretit Joram të Judës, u bo mbret.
26 Ahasia i ka pasë 22 vjet kur u bo mbret, edhe ka sundu nji vit n'Jerusalem. Nana e tij e ka pasë emnin Athalia, edhe ajo u konë mbesa e Omrit, mbretit të Izraelit.
27 Ahasia ka ecë n'rrugën e shpisë së Ahabit, edhe njajt si shpija e Ahabit, vazhdimisht ka bo sene të kqija n'sytë e Jehovait, se u konë i lidhun me shpinë e Ahabit përmes martesës.
28 Aj ka shku bashkë me Joramin, djalin e Ahabit, n'Ramoth-Gilead, me luftu kundër Hazaelit, mbretit të Sirisë. Po sirianët e kanë plagosë Joramin.
29 Atëherë mbreti Joram u kthy n'Jezreel me u shnoshë pi plagëve që ia kishin bo sirianët n'Ramë, kur ka luftu kundër Hazaelit, mbretit të Sirisë. Ahasia, djali i Joramit, mbreti i Judës, ka shku n'Jezreel me e vizitu Joramin, djalin e Ahabit, se aj u konë i plagosun.