Letra e dytë e Shembujve 18
1 Jozafati u konë shumë i pasun edhe shumë i nderum, po u lidh me Ahabin me krushqi.
2 Mas do vjetësh, aj ka shku te Ahabi në Samari. Ahabi ka therë shumë dele edhe gjedhë për të edhe për njerëzit që jonë konë me të. Edhe e ka shty Jozafatin me shku në luftë kundër Ramot-Gileadit.
3 Mbreti Ahab i Izraelit e ka vet mbretin Jozafat të Judës: “A vjen me mu në Ramot-Gilead?” Jozafati iu përgjigj: “Unë jom si ti, edhe njerëzit e mi jonë si njerëzit e tu. Ata kanë me të ndihmu në luftë.”
4 Po Jozafati i ka thanë mbretit të Izraelit: “Të lutna, ma së pari pyete Jehovën qka thotë për këtë.”
5 Atëher mbreti i Izraelit i ka mbledhë krejt profetët, 400 veta, edhe i ka vet: “A me shku në luftë kundër Ramot-Gileadit, a jo?” Ata iu përgjigjën: “Shko! Zoti i vërtetë ka me ia dhanë në dorë mbretit.”
6 Po Jozafati ka vet: “A s'ka këtu edhe nji profet të Jehovës? Ta pyesim Zotin edhe përmes tij.”
7 Atëher mbreti i Izraelit i ka thanë Jozafatit: “Asht edhe nji njeri përmes të cilit mujna me e vet Jehovën, po unë e urrej atë. Aj kurr nuk profetizon diçka të mirë për mu, veç të këqija. Aj asht Mikaja, djali i Jimlës.” Po Jozafati ia ktheu: “Ti si mbret s'duhet me fol qashtu.”
8 Atëher mbreti i Izraelit e ka thirr nji zyrtar të oborrit edhe e ka urdhnu: “Shpejt, shko e sille Mikajën, djalin e Jimlës!”
9 Mbreti i Izraelit edhe Jozafati, mbreti i Judës, jonë konë të ulun secili në fronin e vet, të veshun me tesha mbretnore, në lëmin e shirjes te hyrja e portës së Samarisë. Krejt profetët po profetizojshin para tyne.
10 Atëher Zedekia, djali i Kenanës, i ka bo do brina pi hekuri edhe ka thanë: “Kështu thotë Jehova: ‘Me këto ke me i shpu sirianët derisa t'i zhdukësh krejt.’”
11 Edhe krejt profetët tjerë po profetizojshin të njajtën gjanë. Ata thojshin: “Shko në Ramot-Gilead. Ke me pas sukses. Jehova ka me ia dhanë në dorë mbretit.”
12 Lajmëtari që ka shku me e thirr Mikajën i ka thanë: “Krejt profetët po i thojnë mbretit veç fjalë të mira. Të lutna, edhe ti fol qashtu si ata, e thuaj diçka të mirë.”
13 Po Mikaja iu përgjigj: “Pasha Jehovën e gjallë, unë kam me thanë veç qka thotë Zoti jem!”
14 Kur Mikaja ka ardh para mbretit, mbreti e ka vet: “Mikaja, a me shku në luftë kundër Ramot-Gileadit, a jo?” Aj menjëherë iu përgjigj: “Shkoni! Keni me pas sukses. Ata kanë me ju ra në dorë.”
15 Atëher mbreti e ka vet: “Sa herë duhet me të shti me u betu që ke me ma thanë veç të vërtetën e pastër në emër të Jehovës?”
16 Mikaja iu përgjigj: “Unë po i shoh krejt izraelitët të shpërndamë nëpër male, si delet që s'kanë bari. Jehova ka thanë: ‘Këta s'kanë zotni. Le të kthehen krejt nëpër shpijat e veta në paqe.’”
17 Atëher mbreti i Izraelit i ka thanë Jozafatit: “A s'të thashë që ky kurr nuk profetizon diçka të mirë për mu, po veç të këqija?”
18 Po Mikaja ka vazhdu: “Atëher ngoni fjalët e Jehovës: Unë e kam pa Jehovën tu nejt ulun në fronin e vet, edhe krejt ushtrinë e qiellit tu nejt në të djathtën edhe në të majtën e tij.
19 Atëher Jehova ka vet: ‘Kush ka me e mashtru Ahabin, mbretin e Izraelit, që me shku në Ramot-Gilead edhe me ra atje?’ Njoni ka propozu nji sen, e tjetri nji sen tjetër.
20 Atëher nji shpirt ka dalë përpara Jehovës edhe ka thanë: ‘Unë kam me e mashtru.’ Jehova e ka vet: ‘Qysh ke me e bo këtë?’
21 Aj iu përgjigj: ‘Kam me shku edhe me u bo nji shpirt mashtrues në gojën e krejt profetëve të tij.’ Atëher Jehova i ka thanë: ‘Ti ke me e mashtru, edhe ke me ia dalë. Shko e bone qashtu.’
22 Pra, qysh po e sheh, Jehova ua ka qit nji shpirt mashtrues në gojë këtyne profetëve të tu. Po Jehova ka vendos me të sjellë të keqe.”
23 Atëher Zedekia, djali i Kenanës, ka shku te Mikaja, e ka goditë në ftyrë edhe i ka thanë: “Qysh ka kalu Fryma e Jehovës pi unë te ti, për me të fol ty?”
24 Mikaja iu përgjigj: “Ke me e pa qat ditë kur ke me shku me u mshef në dhomën ma të mbrendshme.”
25 Atëher mbreti i Izraelit ka urdhnu: “Çojeni Mikajën te Amoni, i pari i qytetit, edhe te Joasi, djali i mbretit.
26 Thuju atyne: ‘Futeni këtë njeri në burg edhe jepni veç pak bukë e ujë, derisa të kthehem në paqe. Kështu urdhnon mbreti!’”
27 Po Mikaja ia ka kthy: “Nëse ti kthehesh në paqe, atëher Jehova s'ka fol me mu.” Edhe ka shtu: “Ju krejt popujt, mbajeni në mend këtë!”
28 Masanej mbreti i Izraelit edhe Jozafati, mbreti i Judës, kanë shku në Ramot-Gilead.
29 Mbreti i Izraelit i ka thanë Jozafatit: “Unë kam me i ndrru teshat që mos me më njoft në luftë, e ti veshi teshat e tua mbretnore.” Kështu mbreti i Izraelit i ka ndrru teshat, edhe kanë hy në luftë.
30 Mbreti i Sirisë i kish urdhnu komandantët e karrocave të luftës: “Mos e sulmoni kurrkënd tjetër, as të vogël as të madh, veç mbretin e Izraelit.”
31 Kur komandantët e karrocave të luftës e kanë pa Jozafatin, kanë menu: “Ky asht mbreti i Izraelit.” Atëher jonë drejtu kah aj për me e sulmu, po Jozafati ka bërtitë për ndihmë. Jehova e ka ndihmu, edhe Zoti i ka largu menjëherë ata pi tij.
32 Sapo komandantët e kanë kuptu që aj s'u konë mbreti i Izraelit, e kanë nalë ndjekjen e tij.
33 Po nji burrë e ka gjujt rastësisht nji shigjetë, edhe e ka qëllu mbretin e Izraelit në nji të çarë të armaturës së tij. Atëher mbreti i ka thanë atij që ia ngiste karrocën: “Ktheje karrocën edhe më nxirr pi lufta, se jom plagosë randë.”
34 Lufta ka vazhdu me të madhe krejt ditën, edhe mbretin e Izraelit u desht me e mbajt drejt në karrocë. Aj ka nejt aty përballë sirianëve deri në mramje. Kur ka perëndu dielli, aj ka vdekë.