Letra e parë e Samuelit 16
1 Më në fund Jehovai i ka thanë Samuelit: “Deri kur ki me e vajtu Saulin, kur unë s'po du ma që aj me konë mbret i Izraelit? Mbushe brinin me vaj edhe shko. Unë po t'çoj te Isai pi Betlehemit, se e kom zgjedhë nji pi djemve t'tij për me u bo mbret.”
2 Po Samueli i ka thanë: “Qysh me shku atje? Nëse e merr vesh Sauli, ka me m'vra.” Atëherë Jehovai i ka thanë: “Merre me veti nji mëshqerrë edhe thuaj: ‘Kom ardhë me i bo kurban Jehovait.’
3 Thirre Isain te kurbani, edhe unë kam me ta kallxu qka duhet me bo. Lyeje me vaj për mu atë që kam me ta caktu.”
4 Samueli e ka bo qka i ka thanë Jehovai. Kur ka ardhë në Betlehem, pleqtë e qytetit i kanë dalë përpara tu u dridhë pi frikës edhe e kanë vet: “A ke ardhë me paqe?”
5 Aj u ka thanë: “Po, kom ardhë me paqe. Kom ardhë me i bo kurban Jehovait. Shenjtërohuni edhe hajdeni me mu te kurbani.” Masanej e ka shenjtëru Isain edhe djemtë e tij, edhe i ka thirrë te kurbani.
6 Kur ata kanë hy mrena, Samueli e ka pa Eliabin edhe ka thanë: “Ky me siguri asht aj që Jehovai e ka zgjedhë me e ly me vaj.”
7 Po Jehovai i ka thanë Samuelit: “Mos ia kqyr pamjen, as sa i gatë asht, se unë e kom refuzu. Se Zoti nuk i kqyr senet qysh i kqyr njeriu. Njeriu kqyr veç qka i del para syve, po Jehovai e kqyr zemrën.”
8 Masanej Isai e ka thirrë Abinadabin edhe e ka çu me kalu para Samuelit. Po Samueli ka thanë: “As këtë s'e ka zgjedhë Jehovai.”
9 Masanej Isai ia ka qitë përpara Shamën, po Samueli ka thanë: “As këtë s'e ka zgjedhë Jehovai.”
10 Kështu Isai i ka çu shtatë djemtë e vet me kalu para Samuelit, po Samueli i ka thanë Isait: “Asnjanin pi këtyne s'e ka zgjedhë Jehovai.”
11 N'fund Samueli e ka vet Isain: “A këta jonë krejt djemtë e tu?” Isai i ka thanë: “Edhe ma i vogli ka metë, aj asht tu i kullotë delet.” Atëherë Samueli i ka thanë: “Çoje dikë me e marrë. Na s'kemi me u ulë me hangër deri sa t'vjen aj.”
12 Kështu Isai ka çu dikë me e marrë edhe e ka pru mrena. Djali u konë pak i kuqërremtë, i kish sytë e bukur edhe u konë i pashëm. Jehovai ka thanë: “Çohu edhe lyeje me vaj, se ky asht!”
13 Atëherë Samueli e ka marrë brinin me vaj edhe e ka ly Davidin me vaj para syve t'vllaznive t'tij. Pi asaj dite Fryma e Jehovait ka nisë me vepru te Davidi. Masanej Samueli u nis për në Rama.
14 Ndërkohë, Fryma e Jehovait u largu pi Saulit, edhe nji shpirt i keq që vinte pi Jehovait ka nisë me e mundu.
15 Shërbëtorët e Saulit i kanë thanë: “Qe, po e sheh edhe vet që nji shpirt i keq që vjen pi Zotit po t'mundon.
16 Zotni, të lutna, urdhnoji shërbëtorët e tu që jonë para teje me ta gjetë nji njeri që din me i ra mirë harpës. Sa herë që t'kap ai shpirt i keq që vjen pi Zotit, le t'i bjen harpës për ty, edhe ti ki me u ndi ma mirë.”
17 Atëherë Sauli u ka thanë shërbëtorëve t'vet: “Ju lutna, ma gjeni dikë që din me i ra mirë harpës, edhe ma bini këtu.”
18 Njani pi shërbëtorëve ka thanë: “Unë e kom pa që nji djalë i Isait pi Betlehemit din me i ra mirë harpës. Përveç kësaj, aj asht nji luftëtar trim edhe i fortë. Din me folë mirë, asht i pashëm edhe Jehovai asht me të.”
19 Atëherë Sauli ka çu lajmëtarë te Isai me i thanë: “Ma ço djalin tand Davidin, që asht te delet.”
20 Atëherë Isai ka ngarku mbi nji gomar bukë, nji kacek t'mbushun me venë edhe nji kec, edhe i ka çu me djalin e tij Davidin te Sauli.
21 Kështu Davidi ka ardhë te Sauli edhe ka nisë me i shërby. Sauli e ka dashtë shumë Davidin, edhe aj u bo njeriu që ia bajke armët.
22 Masanej Sauli i ka çu lajm Isait: “Të lutna, leje Davidin me vazhdu me m'shërby, se m'pëlqen shumë.”
23 Sa herë që nji shpirt i keq pi Zotit e kapte Saulin, Davidi e merrte harpën edhe i bike për të. Kjo ia lehtësonte gjendjen Saulit, aj ndihej ma mirë, edhe shpirti i keq largohej pi tij.