Letra e parë e Samuelit 17
1 Filistinët i kanë mbledhë ushtritë e veta për luftë. Jonë mbledhë afër Sokos, që i takon Judës, edhe e kanë ngritë kampin në Efes-Damim, mes Sokos edhe Azekës.
2 Edhe Sauli me burrat e Izraelit jonë mbledhë në luginën e Elës, edhe aty e kanë ngritë kampin. Ata jonë rreshtu për luftë përballë filistinëve.
3 Filistinët e kanë marrë njanën anë t'malit, kurse izraelitët anën tjetër. Mes tyne u konë lugina.
4 Atëherë pi kampit t'filistinëve ka dalë nji luftëtar i fortë, që dilte me luftu për ta. Aj e ka pasë emnin Goliat, u konë pi Gathi edhe i ka pasë gjashtë kutë e nji pëllambë gjatësi.
5 Në krye e ka pasë nji helmetë pi bakri, edhe u konë i veshun me nji pancir me luspa pi bakri, që peshonte 5000 shekelë.
6 Në kamë i ka pasë mbrojtëse pi bakri, edhe mes krahëve i varej nji shtizë për me gjujtë, po ashtu pi bakri.
7 Bishti i shtizës së tij u konë i trashë sa trari i vekut, kurse maja e saj pi hekri peshonte 600 shekelë. Përpara tij ecte njeriu që ia bajke mburojën.
8 Goliati u ka nalë edhe u ka bërtitë rreshtave t'ushtrisë së Izraelit: “Pse keni dalë edhe jeni rreshtu për luftë? A s'jom unë filistin, e ju shërbëtorët e Saulit? Zgjedhne nji burrë pi juve edhe le të zhdrypë këtu te unë!
9 Nëse aj munet me luftu kundër meje edhe me m'mundë, atëherë na kemi me u bo robtë tuej. Po nëse unë jom ma i fortë edhe e mundi, atëherë ju keni me u bo robtë tanë edhe keni me na shërby.”
10 Masanej filistini ka bërtitë: “Sot po i përqeshi rreshtat e ushtrisë së Izraelit! Ma jepni nji burrë edhe le të luftojmë!”
11 Kur Sauli edhe krejt Izraeli i kanë ni këto fjalë t'filistinit, i ka kapë nji frikë e tmerr i madh.
12 Davidi u konë djali i Isait, nji efratit pi Betlehemit të Judës. Isai i ka pasë tetë djem, edhe në kohën e Saulit veç u konë plakë.
13 Tre djemtë ma t'mdhenj t'Isait kishin shku me Saulin n'luftë. I pari u konë Eliabi, djali i dytë Abinadabi, e i treti Shama.
14 Davidi u konë ma i vogli, kurse tre djemtë ma t'mdhenj kishin shku me Saulin.
15 Davidi herë shkonte te Sauli, e herë u kthente në Betlehem për me i rujtë delet e babës t'vet.
16 Ndërkohë, filistini dilte vazhdimisht përpara edhe zinte vend për luftë, çdo sabah edhe çdo mramje, për 40 ditë rresht.
17 Nji ditë Isai i ka thanë djalit t'vet Davidit: “Qe, merre këtë nji efa grunë t'pjekun edhe këto dhjetë bukë, edhe çojua sa ma shpejt vllaznive tu n'kamp.
18 Edhe këto dhjetë copa djathë çoja komandantit t'nji mijë burrave. Kqyr edhe qysh jonë vllaznitë e tu, edhe ma bjer nji shenjë pi tyne që me ditë se jonë mirë.”
19 Ata jonë konë me Saulin edhe me krejt burrat tjerë t'Izraelit në luginën e Elës, tu luftu kundër filistinëve.
20 Kështu Davidi u çu herët n'sabah edhe ia ka lonë delet dikujt tjetër me i rujtë. I ka bo gati krejt senet edhe u nis, qysh e kish urdhnu Isai. Kur ka mbërri te skaji i kampit, ushtria bash atëherë po nisej drejt vendit t'luftës, tu bërtitë me za t'naltë për luftë.
21 Izraelitët edhe filistinët jonë rreshtu përballë njani-tjetrit, secila ushtri n'anën e vet.
22 Davidi ia ka lonë menjiherë plaçkat atij që i ruante plaçkat, edhe ka vrapu te rreshtat e ushtrisë. Aty i ka vet vllaznitë e vet qysh jonë.
23 Derisa Davidi po i vette, ka dalë Goliati, luftëtari i fortë i filistinëve pi Gathit. Aj ka dalë pi rreshtat e ushtrisë së filistinëve edhe i ka përsëritë fjalët që i kish thanë ma herët. Edhe Davidi e ka ni.
24 Kur izraelitët e kanë pa atë burrë, krejt jonë tutë edhe kanë ikë.
25 Burrat e Izraelit kanë thanë: “A po e shihni atë burrë që po vjen? Aj po vjen me e përqeshë Izraelin! Atij që e mundë, mbreti ka me i dhanë pasuni t'madhe, edhe ka me ia dhanë vajzën e vet për gru. Edhe shpinë e babës t'tij ka me e liru pi krejt detyrimeve.”
26 Davidi i ka vet burrat që jonë konë afër tij: “Qka ka me marrë aj burrë që e mundë atë filistinin atje edhe e hjek këtë marre pi Izraelit? Edhe kush asht ky filistin i parrethpremë që po guxon me e përqeshë ushtrinë e Zotit t'gjallë?”
27 Atëherë njerëzit ia kanë përsëritë të njajtat fjalë: “Këto ka me i marrë aj që e mundë.”
28 Kur Eliabi, vllau i tij ma i madhi, e ka ni Davidin tu folë me burrat, u ka nervozu shumë edhe i ka thanë: “Pse ke ardhë ti këtu? E kujt ia ke lonë ato pak dele n'shkretinë? Unë e di mirë sa kryefortë je edhe qfarë qëllimesh t'kqija ki n'zemër. Ti veç për me e pa luftën ke ardhë.”
29 Davidi i ka thanë: “Po qka kom bo unë? Veç nji pyetje e bona!”
30 Masanej u ka kthy kah dikush tjetër, e ka bo apet të njajtën pyetje, edhe e ka marrë apet të njajtën përgjigje.
31 Disa njerëz i kanë ni fjalët e Davidit edhe ia kanë tregu Saulit. Atëherë Sauli ka çu dikë me e thirrë Davidin.
32 Davidi i ka thanë Saulit: “Kërkush mos ta hupë guximin për shkak t'këtij filistini. Unë, shërbëtori yt, kam me shku edhe kam me luftu kundër tij.”
33 Po Sauli i ka thanë Davidit: “Ti s'munesh me luftu kundër këtij filistini, se ti je hala djalë i ri, e aj asht ushtar qysh pi rinisë.”
34 Atëherë Davidi i ka thanë Saulit: “Unë, shërbëtori yt, i kom rujtë delet e babës tem. Nji herë ka ardhë nji luan, e edhe nji ari, edhe secili ka marrë nji dele pi tufa.
35 Unë i kom shku mbrapa, e kom goditë edhe ia kom nxjerrë delen pi goja. Kur u çu kundër meje, e kom kapë për leshi, e kom goditë edhe e kom vra.
36 Unë, shërbëtori yt, i kom mundë të dy, edhe luanin edhe ariun. Edhe ky filistin i parrethpremë ka me e pasë fatin e njajtë, se e ka përqeshë ushtrinë e Zotit t'gjallë.”
37 Masanej Davidi ka shtu: “Jehovai m'ka shpëtu pi kthetrave t'luanit edhe t'ariut, edhe aj ka me m'shpëtu pi dorës së këtij filistini.” Atëherë Sauli i ka thanë Davidit: “Shko pra! Jehovai koftë me ty.”
38 Atëherë Sauli ia ka veshë Davidit teshat e veta. Ia ka vnu nji helmetë pi bakri n'krye edhe ia ka veshë nji pancir.
39 Masanej Davidi e ka lidhë shpatën për veti edhe ka provu me ecë, po s'ka mujtë, se s'u konë i msuem me ato armë mbrojtëse. I ka thanë Saulit: “Unë s'muj me lëvizë me këto, se s'jom msu me to.” Kështu i ka hjekë apet.
40 E ka marrë shkopin n'dorë, i ka zgjedhë pesë gurë t'lëmuet n'shtratin e lumit edhe i ka shti n'xhepin e mbrendshëm t'torbës së çobanit. Masanej e ka marrë hobën n'dorë edhe u nis drejt filistinit.
41 Filistini po i afrohej Davidit gjithmonë e ma shumë, edhe njeriu që ia bajke mburojën po ecte përpara tij.
42 Kur filistini e ka pa Davidin, që u konë veç nji djalë i ri, pak i kuqërremtë edhe i pashëm, e ka kqyrë me përbuzje.
43 Aj i ka bërtitë Davidit: “A jom unë qen, që po m'vjen përballë me shkopinj?” Edhe filistini e ka mallku Davidin n'emër t'zotave t'vet.
44 Masanej filistini e ka kërcënu Davidin: “Hajde veç këtu! Mishin tand kam me ua qitë shpezëve t'qiellit edhe kafshëve t'egra t'fushës me e hangër!”
45 Po Davidi i ka thanë: “Ti po m'vjen përballë me shpatë, me shtizë edhe me shtizë për me gjujtë, kurse unë po t'dal përballë n'emër t'Jehovait, Zotit t'ushtrive, Zotit t'ushtrisë së Izraelit, që ti e ke përqeshë.
46 Sot Jehovai ka me t'dorëzu n'duart e mia. Unë kam me t'mundë edhe kam me ta pre kryet. Edhe sot kam me ua qitë kufomat e ushtrisë së filistinëve shpezëve t'qiellit edhe kafshëve t'egra t'fushës me i hangër. Atëherë krejt bota ka me e ditë që n'Izrael ka nji Zot.
47 Edhe krejt këta që jonë mbledhë këtu kanë me e kuptu që Jehovai nuk shpëton as me shpatë, as me shtizë, se kjo luftë asht e Jehovait, edhe aj ka me ju dorëzu krejt juve n'duart tona.”
48 Atëherë filistini u nis edhe ka vazhdu me iu afru Davidit pa u nalë. Kurse Davidi ka vrapu shpejt drejt rreshtave t'luftës, për me iu dalë përballë filistinit.
49 E ka shti dorën n'torbë edhe e ka nxjerrë nji gur. Davidi e ka gjujtë gurin me hobe edhe e ka qëllu filistinin drejt n'ballë. Guri i ka hy n'ballë, edhe filistini ka ra përmbys me ftyrë n'landë.
50 Kështu Davidi e ka mundë filistinin me nji hobe edhe nji gur. E ka mundë edhe e ka vra, pa e pasë asnji shpatë n'dorë.
51 Masanej Davidi ka vrapu te filistini edhe ka nejtë përmbi të. E ka marrë shpatën e filistinit, e ka nxjerrë pi këllëfi edhe ia ka pre kryet, për me u siguru që ka dekë. Kur filistinët e kanë pa që burri i tyne ma i fortë ka dekë, ia kanë nisë me ikë.
52 Atëherë burrat e Izraelit edhe t'Judës kanë bërtitë me za t'naltë për luftë edhe i kanë ndjekë filistinët gjatë krejt rrugës, pi luginës deri te portat e Ekronit. Përgjatë rrugës së Sharajimit, gjithkah jonë konë filistinët e vramë, deri në Gath edhe Ekron.
53 Kur izraelitët jonë kthy pi ndjekjes së fortë të filistinëve, e kanë plaçkitë kampin e tyne.
54 Masanej Davidi e ka marrë kryet e filistinit edhe e ka çu në Jerusalem, kurse armët e filistinit i ka vnu n'çadrën e vet.
55 Kur Sauli e ka pa Davidin tu vrapu drejt filistinit, e ka vet Abnerin, komandantin e ushtrisë: “Abner, djali i kujt asht ky djalë?” Abneri i ka thanë: “Pasha jetën tane, o mbret, unë s'e di!”
56 Atëherë mbreti i ka thanë: “Merre vesh djali i kujt asht ky djalosh.”
57 Sapo Davidi u kthy mas fitores kundër filistinit, Abneri e ka marrë edhe e ka çu para Saulit. Davidi e mbante kryet e filistinit n'dorë.
58 Sauli e ka vet: “Djali i kujt je ti, o djalë?” Davidi i ka thanë: “Jom djali i shërbëtorit tand Isait, pi Betlehemit.”