Letra e parë e Samuelit 25
1 Mas do kohe, Samueli ka vdek. Krejt Izraeli u mbledh, kanë mbajt zi për to edhe e kanë vorros ngat shpisë së tij n'Rama. Masanej Davidi u nis edhe ka zhdryp n'shkretinën e Paranit.
2 N'Maon jetonte nji burrë që merrej me bagëti n'Karmel. Aj u konë shumë i pasun, i ka pas 3000 dele edhe 1000 dhi, edhe qat kohë u konë n'Karmel tu i qeth dhentë.
3 Burri e ka pas emrin Nabal, e gruja e tij e ka pas emrin Abigail. Ajo u konë grue e mençme edhe e bukur, po burri i saj, që u konë pi fisit t'Kalebit, u konë i vrazhdë edhe sillej shumë keq.
4 Kur Davidi u konë n'shkretinë, ka marrë vesh që Nabali po i qeth dhentë.
5 Për qata Davidi i ka çu dhjetë djem te Nabali edhe ju ka thanë: „Hypni n'Karmel, edhe kur t'mrrini te Nabali, përshëndeteni n'emrin tem edhe veteni qysh asht.
6 Masanej thuji: ‘Jetofsh gjatë edhe t'shkoftë gjithçka mirë, ty, krejt familjes tane edhe krejt çka ki!
7 Kom ni që tash po i qeth dhentë. Kur barinjtë e tu u konë me neve, na s'ju kemi bo kurrfarë t'keqe, edhe gjatë krejt kohës që kanë nejt n'Karmel, s'ju ka hup kurgjo.
8 Veti djemtë e tu, edhe ata kanë me ta vërtetu këtë sen. T'lutna, priti mirë djemtë e mi, se kemi ardh n'nji kohë gëzimi. T'lutna, na jep neve, shërbëtorëve tu, edhe djalit tand Davidit, qka të tepron.’“
9 Kështu djemtë kanë shku te Nabali edhe ia kanë kallxu krejt këto fjalë n'emër t'Davidit. Kur e kanë kry t'folmen,
10 Nabali ju ka thanë shërbëtorëve t'Davidit: „Davidi? Kush asht ky? Kush qenka ky djali i Isait? Sot ka plot shërbëtorë që po ikin pi zotnitë e vet.
11 A tash unë me ua dhonë bukën teme, ujin tem edhe mishin që e kom përgatit për ata që m'i qethin dhentë, do burrave që as s'e di pi kah kanë ardh?“
12 Atëherë djemtë janë kthy te Davidi edhe ia kanë kallxu krejt qka ju ka thanë Nabali.
13 Menjiherë Davidi ju ka thanë burrave t'vet: „Ngjishni shpatat!“ Edhe ata krejt i kanë ngjesh shpatat, edhe Davidi e ka ngjesh shpatën e vet. Rreth 400 burra janë nisë me Davidin, kurse 200 kanë mbet me i rujt plaçkat.
14 Ndërkohë, nji shërbëtor i ka kallxu Abigailës, grusë së Nabalit: „Merre me mend! Davidi ka çu lajmëtarë pi shkretina për me i uru të mira zotnisë tonë, po aj veç i ka sha me za t'naltë.
15 Ata burra u konë shumë t'mirë me neve. Kurrë s'na kanë bo kurrfarë t'keqe, edhe gjatë krejt kohës sa kemi nejt me ta n'fusha, s'na ka hup as sendi ma i vogël.
16 Krejt kohën sa kemi rujt dhentë bashkë me ta, ata na kanë mbrojt ditë e natë, si me pas nji mur rreth nesh.
17 Tash menohu mirë qka mundesh me bo, se nji fatkeqësi e madhe po i vjen zotnisë tonë edhe krejt shpisë së tij. Aj asht njeri aq i keq e i padobishëm, sa s'mundesh as me folë me to!“
18 Abigaila i ka marrë shpejt 200 bukë, dy qypa t'mëdhenj me venë, pesë dele t'përgatituna, pesë sea drith t'pjekun, 100 kuleç me rrush t'thatë edhe 200 kuleç me fiq t'shtypun, edhe i ka ngarku krejt n'gomarë.
19 Masanej ju ka thanë shërbëtorëve t'vet: „Shkoni ju përpara! Unë po vij mas juve.“ Po burrit t'vet, Nabalit, s'i ka kallxu kurgjo.
20 Kur Abigaila po zhdrypke me gomar n'nji vend ku e mbulonte mali, Davidi edhe burrat e tij po vinin përballë saj, edhe qashtu u taku me ta.
21 Davidi sapo kishte thanë: „Kot i kom rujt krejt senet që i ka ky njeri n'shkretinë. As sendi ma i vogël s'i ka hup, e aj tash po ma kthen t'mirën me t'keqe.
22 Zoti i ndëshkoftë dyfish anmiqtë e Davidit, nëse deri nesër herët n'mëngjes e lo gjallë qoftë edhe nji burrë t'vetëm pi burrave t'Nabalit!“
23 Sapo Abigaila e ka pa Davidin, ka zhdryp shpejt pi gomarit, ka ra përmbys para Davidit edhe u përkul me ftyrë për toke.
24 Masanej ka ra te kambët e tij edhe i ka thanë: „Krejt fajin po e marr unë mbi veti, o zotnia jem! T'lutna, lëre shërbëtoren tane me folë me ty, edhe ngoj fjalët e mia!
25 T'lutna, o zotnia jem, mos ia vno veshin atij Nabalit t'padobishëm! Se qysh e ka emrin, qashtu asht edhe vet. Emrin e ka Nabal, edhe aj asht vet marrëzia. Po unë, shërbëtorja jote, s'i kom pa djemtë që i ke çu ti, o zotnia jem.
26 E tash, o zotnia jem, pasha Jehovain që asht gjallë edhe pasha jetën tane, Jehovai asht aj që t'ka nalë mos me marrë faj për gjak t'derdhun edhe mos me marrë hak me dorën tane. Anmiqtë e tu edhe krejt ata që dojnë me t'bo keq ty, o zotnia jem, u bofshin si Nabali.
27 E këtë dhuratë që ta kom pru unë, shërbëtorja jote, t'lutna jepjau djemve që po t'përcjellin, o zotnia jem!
28 T'lutna, falma gabimin mu, shërbëtores tane! Jehovai pa dyshim ka me ta forcu shpinë e ka me bo që ajo me qëndru, se ti, o zotnia jem, po i lufton luftat e Jehovait, edhe gjatë krejt jetës tane s'ke bo kurrfarë t'keqe.
29 Nëse dikush çohet me t'ndjek e me ta marrë jetën, o zotnia jem, jeta jote ka me kon e rujtun mirë te Jehovai, Zoti yt, si n'nji qese ku ruhen gjanat e çmueshme. Po jetën e anmiqve tu aj ka me e gjujt larg, si nji gur që gjuhet me hobe.
30 O zotnia jem, kur Jehovai t'i ket bo krejt t'mirat që t'i ka premtu edhe t'ket vnu udhëheqës mbi Izraelin,
31 atëherë s'ki me pas pse me u pendu a me t'ardh keq n'zemër, që ke derdh gjak pa arsye edhe ke marrë hak vet, o zotnia jem. E kur Jehovai t'bon mirë, o zotnia jem, kujtohu për mu, shërbëtoren tane!“
32 Atëherë Davidi i ka thanë Abigailës: „Lavdi i koftë Jehovait, Zotit t'Izraelit, që t'ka çu sot te unë!
33 E bekuar koftë mençuria jote! Edhe ti qofsh e bekume, se sot m'ke nalë mos me marrë faj për gjak t'derdhun edhe mos me marrë hak me dorën teme.
34 Pasha Jehovain, Zotin e Izraelit që asht gjallë, aj m'ka nalë mos me t'bo keq ty. Se sikur ti mos me ardh kaq shpejt te unë, deri nesër herët n'mëngjes s'kish me mbet gjallë asnji burrë i Nabalit.“
35 Masanej Davidi i ka marrë senet që ajo ia ka pru edhe i ka thanë: „Shko n'paqe n'shpi. Unë t'kom ngu edhe kom me ta plotësu kërkesën.“
36 Kur Abigaila u kthy te Nabali, aj po bonte nji gosti n'shpinë e vet, si me kon mbret. U konë shumë n'qef edhe u konë deh krejt. Abigaila s'i ka kallxu as senin ma t'vogël deri sa u zbardh dita.
37 T'nesërmen n'mëngjes, kur Nabalit i ka dal dehja, gruja e vet ia ka kallxu krejt qka ka ndodh. Atëherë zemra e tij u bo si e nji t'dekuni, edhe aj ka mbet i paralizum, si gur.
38 Rreth dhjetë ditë ma vonë, Jehovai e ka godit Nabalin, edhe aj ka vdek.
39 Kur Davidi ka marrë vesh që Nabali ka vdek, ka thanë: „Lavdi i koftë Jehovait, që ma ka mbrojt t'drejtën për shkak t'marres që ma ka bo Nabali, edhe që m'ka rujt mu, shërbëtorin e vet, mos me bo diçka t'keqe. Jehovai ia ka kthy Nabalit t'keqen e vet.“ Masanej Davidi ka çu fjalë te Abigaila, për me i thanë që kishte qef me e marrë për grue.
40 Kështu shërbëtorët e Davidit kanë shku n'Karmel edhe i kanë thanë Abigailës: „Davidi na ka çu te ti. Aj ka qef me t'marrë për grue.“
41 Menjiherë ajo u çu, u përkul me ftyrë për toke edhe ka thanë: „Unë jom gati me i shërby zotnisë tem si skllave, edhe me ua la kambët shërbëtorëve t'tij.“
42 Abigaila u bë gati shpejt, ka hyp n'gomarin e vet edhe ka shku bashkë me lajmëtarët, e pesë shërbëtoret e saj i kanë shku mas. Edhe ajo u bo gruja e Davidit.
43 Davidi u martu edhe me Ahinoamën pi Jezreeli. Kështu të dyja u bonë gratë e tij.
44 Po Sauli ia kishte dhonë vajzën e vet Mikalin, grunë e Davidit, Paltit, djalit t'Lajishit pi Galimi.