Letra e parë e Shembujve 17
1 Kur Davidi ka nisë me jetu në pallatin e vet, i ka thanë profetit Natan: “Unë po jetoj këtu në nji shpi pi drunit të kedrit, e arka e besëlidhjes së Jehovait po rrin nën çadër.”
2 Atëherë Natani i ka thanë Davidit: “Bane krejt qka ta don zemra, se Zoti i vërtetë asht me ty.”
3 Po atë natë, Natanit i ka ardhë ky mesazh pi Zotit:
4 “Shko edhe thuji shërbëtorit tem David: ‘Kshtu thotë Jehovai: «S’je ti aj që ka me ma ndërtu shpinë ku kom me banu.
5 Se pi ditës kur e kom nxjerrë Izraelin pi Egjiptit e deri sot, unë s’kom banu kurrë në nji shpi, po kom lëvizë pi nji çadre te tjetra edhe pi nji vendbanimi te tjetri.
6 Krejt kohën sa kom shku bashkë me krejt Izraelin, a e kom vet najherë naj gjyqtar të Izraelit, që e kom caktu me u kujdesë për popullin tem si bari, tu i thanë: ‘Pse s’ma keni ndërtu nji shpi pi drunit të kedrit?’»’
7 Për qata, tash shko edhe thuji shërbëtorit tem David: ‘Kshtu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: «Unë të kom marrë pi kullosat, ku ti shkojshe mas deleve, që me u bo udhëheqës i popullit tem, Izraelit.
8 Edhe kudo që ki me shku, unë kom me konë gjithmonë me ty. Krejt armiqtë e tu kom me i hjekë pi përpara syve tu, edhe kom me ta bo emnin aq të njohun sa emnat e burrave të mëdhaj të botës.
9 Unë kom me ia caktu nji vend popullit tem, Izraelit, edhe kom me i vendosë aty, që me jetu të qetë, pa i ngucë kërkush. Njerëzit e këqij s’kanë me i shtypë ma, qysh i shtypnin ma herët,
10 qysh pi kohës kur i kom caktu gjyqtarët mbi popullin tem, Izraelin. Edhe krejt armiqtë e tu kom me t’i nënshtru. Përveç kësaj, po ta kallxoj edhe këtë: ‘Jehovai ka me ta ndërtu nji shpi mbretnore.’
11 Kur të vjen fundi i jetës tande edhe të vdesësh, unë kom me e caktu nji pasardhës tandin, njonin pi djemve tu, me ta marrë vendin, edhe kom me ia forcu mbretninë.
12 Aj ka me ma ndërtu nji shpi, edhe unë kom me bo që froni i tij me qëndru fort përgjithmonë.
13 Unë kom me konë Baba i tij, e aj ka me konë djali jem. Dashninë teme besnike s’kom me ia hjekë, qysh ia kom hjekë atij që u konë para teje.
14 Unë kom me bo që aj me qëndru përgjithmonë në shpinë teme edhe në mbretninë teme, edhe froni i tij ka me mbetë përgjithmonë.»’”
15 Natani ia ka kallxu Davidit krejt këto fjalë edhe krejt qka i ka tregu Zoti në atë vegim.
16 Atëherë mbreti David ka hy mrena, u ul para Jehovait edhe u lut: “Kush jom unë, o Jehova Zot? Edhe qka asht shpija jeme, që ti më ke pru deri këtu?
17 E sikur kjo mos me konë mjaft, o Zot, ti po jep premtime për shpinë e shërbëtorit tand, që kanë me u plotësu edhe shumë larg në të ardhmen. Edhe ti po më sheh si nji njeri që ka me u bo edhe ma i madh, o Jehova Zot.
18 Qka muj me të thanë ma shumë unë, shërbëtori yt David, mas krejt këtij nderi që ma ke bo? Se ti më njeh shumë mirë.
19 O Jehova, për hatër të shërbëtorit tand edhe se qashtu e ke vendosë në zemrën tande, ti i ke bo krejt këto punë të mëdhaja edhe e ke kallxu sa i madh je.
20 O Jehova, s’ka kërkush si ti, edhe s’ka tjetër Zot përveç teje. Krejt qka kemi ni e vërteton këtë.
21 Cili popull tjetër në tokë asht si populli yt, Izraeli? Ti, Zoti i vërtetë, je çu edhe e ke çliru që me u bo populli yt. Me punët e tua të mëdhaja, që të shtijnë me pas respekt e tutë, ti e ke bo emnin tand të njohun, kur i ke dëbu popujt pi përpara popullit tand, që e ke çliru pi Egjiptit.
22 Ti e ke bo popullin tand, Izraelin, me konë populli yt përgjithmonë, edhe ti, o Jehova, je bo Zoti i tyne.
23 E tash, o Jehova, le të mbetet përgjithmonë i sigurt premtimi që ma ke dhanë mu, shërbëtorit tand, edhe shpisë teme. Le të bohet krejt qysh ke premtu.
24 Le të mbetet emni yt përgjithmonë edhe le të madhnohet gjithmonë, që njerëzit me thanë: ‘Jehovai, Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, asht Zoti i Izraelit.’ Edhe le të qëndrojë fort para teje shpija e shërbëtorit tand David.
25 Se ti, o Zoti jem, ma ke kallxu mu, shërbëtorit tand, që e ki ndërmend me ma ndërtu nji shpi mbretnore. Për qata unë, shërbëtori yt, po muj me t’u lutë me zemër të sigurt.
26 O Jehova, ti je Zoti i vërtetë, edhe mu, shërbëtorit tand, m’i ke premtu krejt këto të mira.
27 Për qata, të lutna, bekoje shpinë e shërbëtorit tand, që me qëndru përgjithmonë para teje. Se ti, o Jehova, e ke dhanë bekimin tand, edhe ajo ka me mbetë e bekume përgjithmonë.”