Letra i dytë te Tesaloniqsve 1
1 Pavli, Silvani edhe Timoteu, kongregacionit të Selanikasve që asht i lidhun me Zotin, Atin tonë, edhe me Zotninë Jezu Krisht:
2 Ju urojmë mirësi të pameritume edhe paqe pi Zoti, Ati, edhe pi Zotnia Jezu Krisht.
3 Duhet me e falënderu gjithmonë Zotin për ju, vllazën. Kjo edhe asht me vend, sepse besimi juej po rritet jashtëzakonisht, edhe dashnia e secilit pi jush për tjetrin po bohet gjithnjë ma e madhe. 4 Prandaj në kongregacionet e Zotit krenohemi me ju, për qëndrueshmërinë edhe besimin tuej në krejt përndjekjet edhe vështirësitë që po i duroni. 5 Kjo asht dëshmi për gjykimin e drejtë të Zotit, edhe çon në atë që ju me u pa si të denjë për me hy në mbretninë e Zotit, për të cilën përnime po vuani.
6 Sepse asht e drejtë pi ana e Zotit që atyne që ju shkaktojnë mundim, me jau kthy me mundim. 7 Po ju që po kaloni mundim, keni me marrë lehtësim bashkë me neve, kur Zotnia Jezus të zbulohet pi qielli me melaqet e tij të fuqishme 8 në zjarr flakërues, kur të marrë hak ndaj atyne që nuk e njohin Zotin edhe ndaj atyne që nuk i binden lajmit të mirë për Zotninë tonë Jezus. 9 Pikërisht këta kanë me u dënu me shkatërrim të amshuem, larg pi Zotnia edhe pi fuqia e tij e lavdishme. 10 Kjo ka me ndodhë kur aj të vijë që me u lavdëru bashkë me të shenjtit e tij, edhe që atë ditë me u admiru pi krejt ata që kanë besu — e ju e keni besu atë që na e kemi dëshmu.
11 Pikërisht për këtë arsye lutemi gjithmonë për ju: që Zoti jonë t’ju shohë si të denjë për thirrjen e tij, edhe me fuqinë e vet ta çojë deri në fund çdo të mirë që i pëlqen atij, edhe çdo vepër besimi. 12 Kështu emni i Zotnisë tonë Jezus ka me u lavdëru në ju, edhe ju në lidhje me të, simas mirësisë së pameritume të Zotit tonë edhe të Zotnisë Jezu Krisht.