Libri i dytë i Musës 29
1 Bane kështu për me i ba t’shenjtë si priftërinj për mu: merre nji dem t’ri edhe dy desh pa asnji t’metë.
2 Merr edhe bukë pa tharm, kulaçë pa tharm n’formë unaze, t’gatume me brumë me vaj, edhe petë pa tharm t’lyme me vaj. Krejt këto duhet me u pjekë me miell t’imët gruni.
3 Futi n’nji shportë edhe silli me gjithë shportë, bashkë me demin edhe dy desht, te unë.
4 Sille Aaronin edhe djemt e tij te hyrja e tendës së takimit edhe laji me ujë.
5 Pastaj merri rrobat edhe vishja Aaronit petkun e gjatë, petkun e sipërm pa mangë që i takon efodit, efodin edhe xhepin e gjoksit. Rripin e endun të efodit lidhe mirë rreth belit të tij.
6 Qitja çallmën n’krye edhe ngjite shenjën e shenjtë të kushtimit n’çallmë.
7 Për me e vajosë, merre vajin e vajosjes edhe derdhja n’krye.
8 Pastaj thirri djemt e tij me ardhë edhe vishjau petkat e gjata.
9 Lidhjau brezat rreth belit Aaronit edhe djemve të tij, edhe qitjau mbulesat e kryes. Ata kanë me e pasë detyrën e priftit, edhe ky rregull ka me vlejt përgjithmonë. Kështu emnoji Aaronin edhe djemt e tij si priftërinj.
10 Tash sille demin përpara tendës së takimit, edhe Aaroni me djemt e tij le t’i vnojnë durt mbi krye të demit.
11 There demin para Jehovës, te hyrja e tendës së takimit.
12 Merre pak pi gjakut të demit me gisht edhe qite mbi brinat e altarit. Krejt gjakun që mbetet derdhe te baza e altarit.
13 Pastaj merre krejt dhjamin rreth organeve të brendshme, dhjamin te mëlçia, edhe dy veshkat bashkë me dhjamin e tyne, edhe digji krejt n’altar derisa t’bohen tym.
14 Po mishin e demit, lëkurën e tij edhe çka ka mrena zorrëve, digji jashtë kampit. Ky asht kurban për mëkat.
15 Pastaj merre njanin pi dy deshve, edhe Aaroni me djemt e tij le t’i vnojnë durt mbi krye të tij.
16 There dashin edhe spërkate altarin me gjakun e tij pi krejt anëve.
17 Ndaje kafshën n’copa, laji organet e brendshme edhe pjesët e poshtme të kambëve, edhe renditi copat bashkë me kryet, secilën n’vend të vet.
18 Krejt dashin duhet me e djegë n’altar, derisa t’bahet tym. Ky asht kurban që digjet krejt për Jehovën, me erë të mirë për të. Asht kurban i djegun n’zjarr për Jehovën.
19 Masanej merre dashin tjetër, edhe Aaroni me djemt e tij le t’i vnojnë durt mbi krye të tij.
20 There dashin edhe qit pak pi gjakut të tij te llapa e veshit të djathtë të Aaronit edhe të djemve të tij, te gishti i madh i dorës së djathtë edhe te gishti i madh i kambës së djathtë të secilit. Pastaj spërkate altarin me gjak pi krejt anëve.
21 Pastaj merre pak pi gjakut që asht n’altar edhe pak vaj të vajosjes, edhe spërkate Aaronin e rrobat e tij, si edhe djemt e tij e rrobat e tyne, që Aaroni, djemt e tij edhe rrobat e tyne me u ba t’shenjtë.
22 Masanej merre dhjamin e dashit, bishtin me dhjam, dhjamin që i mbulon organet e brendshme, dhjamin te mëlçia, dy veshkat edhe dhjamin e tyne, si edhe kofshën e djathtë, se ky asht dashi për emnimin e priftërinjve.
23 Merre edhe nji bukë t’rrumbullakët, nji kulaç n’formë unaze, t’gatume me brumë me vaj, edhe nji petë pi shporta e bukëve pa tharm që asht para Jehovës.
24 Krejt këto vnojau n’dorë Aaronit edhe djemve të tij, edhe lëkundi para Jehovës andej-knej, si kurban që tundet para tij.
25 Pastaj merrjau pi durve edhe digji n’altar, mbi kurbanin që digjet krejt, që Jehovai me e ndi erën e mirë. Ky asht kurban i djegun n’zjarr për Jehovën.
26 Pastaj merre pjesën e gjoksit të dashit të emnimit, që bahet kurban për Aaronin, edhe lëkunde andej-knej para Jehovës si kurban që tundet. Kjo ka me qenë pjesa jote.
27 Bani t’shenjtë pjesën e gjoksit të kurbanit që u tund, edhe kofshën e pjesës së shenjtë që u mor pi dashit të emnimit, pi kurbanit që u dha për Aaronin edhe djemt e tij.
28 Këto kanë me i taku Aaronit edhe djemve të tij. Ky asht nji rregull që izraelitët kanë me e mbajtë përgjithmonë. Se kjo asht nji pjesë e shenjtë. Kjo ka me qenë pjesa e shenjtë që izraelitët kanë me e dhanë. Asht pjesa e tyne e shenjtë për Jehovën, pi kurbanet e tyne të bashkësisë.
29 Rrobat e shenjta të Aaronit kanë me i veshë djemt e tij mas tij, kur kanë me u vajosë edhe me u emnu si priftërinj.
30 Aj pi djemve të tij që ka me e zanë vendin e tij si prift, edhe ka me hy n’tendën e takimit për me shërby n’vendin e shenjtë, ka me i veshë ato shtatë ditë.
31 Merre dashin e emnimit edhe zije mishin e tij n’nji vend të shenjtë.
32 Aaroni edhe djemt e tij le ta hanë mishin e dashit edhe bukën që asht n’shportë te hyrja e tendës së takimit.
33 Le të hanë pi atyne gjanave me t’cilat u ba shlyerja e mëkateve, për me i emnu si priftërinj edhe me i ba t’shenjtë. Ama kush s’ka të drejtë, s’guxon me hangër pi tyne, se këto gjana jonë t’shenjta.
34 Nëse deri n’mëngjes mbetet diçka pi mishit të kurbanit të emnimit edhe pi bukës, duhet me e djegë. S’guxon me u hangër, se asht e shenjtë.
35 Bane për Aaronin edhe djemt e tij krejt qka t’kom thanë. Emnimi i tyne si priftërinj ka me zgjatë shtatë ditë.
36 Çdo ditë ka me u ba kurban nji dem për mëkat, për me i shly mëkatet. Pastroje altarin pi mëkati, tue ba shlyerje për të, edhe vajose për me e ba t’shenjtë.
37 Shtatë ditë ka me marrë me ba shlyerje për altarin. Bane altarin t’shenjtë, që me qenë shumë i shenjtë. Kushdo që e prek altarin, ka me qenë i shenjtë.
38 N’altar, çdo ditë, ban kurban dy desh, secili nji vjeç.
39 Njanin dash t’ri bane kurban n’mëngjes, e tjetrin n’muzg të mbramjes.
40 Bashkë me dashin e parë t’ri, jep edhe nji të dhjetën e nji efe miell t’imët, t’përzimë me nji të katërtën e nji hini vaj pi ullinjtë e shtypun, edhe nji të katërtën e nji hini venë si kurban pije.
41 Dashin e dytë t’ri bane kurban n’muzg të mbramjes, bashkë me t’njejtin kurban të miellit edhe t’pijes si n’mëngjes. Ky ka me qenë kurban i djegun n’zjarr për Jehovën, me erë të mirë për të.
42 Ky kurban që digjet krejt ka me u dhanë rregullisht, brez mas brezi, te hyrja e tendës së takimit para Jehovës, aty ku unë kom me u taku me ju për me folë me ty.
43 Aty kom me u taku me izraelitët, edhe ai vend ka me u ba i shenjtë pi lavdia jeme.
44 Unë kom me e ba t’shenjtë tendën e takimit edhe altarin. Edhe Aaronin e djemt e tij kom me i ba t’shenjtë, që me m’shërby si priftërinj.
45 Unë kom me banu n’mes të izraelitëve edhe kom me qenë Zoti i tyne.
46 Ata kanë me e kuptu pa pikë dyshimi që unë jom Jehovai, Zoti i tyne, që i kom nxjerrë pi Egjiptit për me banu n’mes tyne. Unë jom Jehovai, Zoti i tyne.