Libri i katërt i Musës 21
1 Kur mbreti kananit i Aradit, që banonte në Negeb, ka ni që Izraeli kishte ardhë nëpër rrugën e Atharimit, e ka sulmu Izraelin edhe i ka marrë do pi tyne rob.
2 Atëherë Izraeli i ka bo nji zotim Jehovait: “Nëse ti ma jep këtë popull n'dorë, unë kam me ua shkatërru krejt qytetet, pa lanë kurgjo.”
3 Jehovai e ka ngu Izraelin edhe ua ka dorëzu kananitët. Ata i kanë shkatërru krejt kananitët edhe qytetet e tyne, pa lanë kurgjo. Për qata atij vendi ia kanë lanë emnin Horma.
4 Kur janë nisë pi mali Hor, kanë vazhdu rrugën kah Deti i Kuq, për me i ra përreth tokës së Edomit. Po popullit i ka ardhë në majë të hundës pi udhëtimi.
5 Ata vazhdimisht janë anku kundër Zotit edhe Moisiut, tu thanë: “Pse na keni nxjerrë pi Egjiptit? A veç me dekë në shkretinë? S'kemi as bukë me hangër, as ujë me pi, edhe këtë bukë të mjerë s'mujmë ma me e duru!”
6 Atëherë Jehovai ka çu gjarpna helmues mes popullit. Ata i kanë kafshu shumë izraelitë, edhe shumë pi tyne kanë dekë.
7 Populli ka ardhë te Moisiu edhe i kanë thanë: “Kemi bo gjynah kur jemi anku kundër Jehovait edhe kundër teje. Të lutna, lutu te Jehovai për neve, që me na shpëtu pi gjarpnave.” Atëherë Moisiu i asht lutë Jehovait për popullin.
8 Jehovai i ka thanë Moisiut: “Bane nji figurë të nji gjarpni helmues edhe ngjite në nji shtyllë. Kushdo që kafshohet, ka me e kqyrë atë që me mbetë gjallë.”
9 Moisiu menjiherë e ka bo nji gjarpën pi bakri edhe e ka ngjitë në nji shtyllë. Kushdo që u kafshonte pi gjarpnit, e kqyrte gjarpnin pi bakri edhe mbetej gjallë.
10 Masanej izraelitët kanë vazhdu rrugën edhe e kanë ngulë kampin në Obot.
11 Pi Oboti janë nisë prapë edhe e kanë ngulë kampin në Ije-Abarim, në shkretinën përballë Moabit, kah lindja.
12 Pi aty kanë vazhdu deri te lugina e Zeredës, ku e kanë ngulë prapë kampin.
13 Masanej janë nisë pi aty edhe e kanë ngulë kampin në anën e Arnonit, në shkretinën që shtrihet pi kufini i amoritëve. Se Arnoni asht kufini i Moabit, mes Moabit edhe amoritëve.
14 Për qata në Librin e Luftërave të Jehovait thuhet: “Vahebi në Sufa edhe luginat e Arnonit,
15 edhe shpati i luginave që shtrihet deri te vendbanimi i Arit, ngat kufinit të Moabit.”
16 Masanej kanë shku në Beer. Ky asht pusi ku Jehovai i ka thanë Moisiut: “Mblidhe popullin bashkë, se unë kam me ju dhanë ujë.”
17 Atëherë Izraeli e ka këndu këtë kangë: “O
pus, qit ujë! – Këndoni për të!
18 Nji pus që e kanë gërmu princat, që e kanë hapë
paria e popullit, me shkopin e prijësit edhe me shkopat e
tyne.” Masanej janë nisë pi shkretina edhe kanë shku në Matana,
19 pi Matana kanë vazhdu në Nahaliel, e pi aty në Bamot.
20 Pi Bamoti kanë vazhdu deri te lugina që gjendet në tokën e Moabit, në Pisga, që ngrihet përmi Jeshimonin.
21 Masanej Izraeli ka çu njerëz me i thanë Sihonit, mbretit të amoritëve:
22 “Na lejo me kalu nëpër tokën tande. Kemi me kalu veç rrugës së mbretit, pa u kthy as n'ara, as n'veneshta. As ujë pi puse s'kemi me pi kurrkund.”
23 Po Sihoni s'e ka leju Izraelin me kalu nëpër tokën e vet. Përkundrazi, i ka mbledhë krejt njerëzit e vet edhe ka dalë kundër Izraelit në shkretinë. Te Jahazi janë përles hë në luftë.
24 Po Izraeli e ka mundë me shpatë edhe ia ka marrë tokën pi Arnoni deri te Jaboku, afër amonitëve, se Jazeri gjendet te kufini i tokës së amonitëve.
25 Izraeli i ka marrë krejt qytetet e amoritëve edhe janë vendosë aty me banu, edhe në Heshbon bashkë me krejt vendbanimet që i takojshin atij.
26 Se Heshboni u konë qyteti i Sihonit, mbretit të amoritëve. Aj kishte luftu kundër mbretit të Moabit edhe ia kishte marrë krejt tokën deri te Arnoni.
27 Për qata u bo kjo kangë tallëse:
“Hajdeni në Heshbon!
Qyteti i Sihonit le të ndërtohet edhe le të qëndrojë i fortë.
28 Se pi Heshboni ka dalë zjarm, nji flakë
pi qyteti i Sihonit. E ka djegë Ar-Moabin
edhe zotnitë e vendeve të nalta të Arnonit.
29 Mjerë ti, o Moab! Ti ke me u shkatërru, o popull i Kamosit! Aj i bon djemtë
e vet me ikë pi vendit, e çikat e veta robina të Sihonit, mbretit të amoritëve.
30 T'i gjujmë ata.
Heshboni ka me u shkatërru deri në Dibon.
Ta shkretojmë deri në Nofah.
Zjarmi ka me u përhapë deri në Medeba.”
31 Qashtu Izraeli asht vendosë me banu në tokën e amoritëve.
32 Masanej Moisiu ka çu njerëz me e vëzhgu Jazerin. Izraelitët i kanë marrë vendbanimet që i takojshin Jazerit edhe i kanë përzanë amoritët që ishin aty.
33 Masanej e kanë ndrru drejtimin edhe kanë vazhdu rrugës për Bashan. Atëherë Ogu, mbreti i Bashanit, ka dalë kundër tyne bashkë me krejt njerëzit e vet, për me luftu me ta te Edrei.
34 Jehovai i ka thanë Moisiut: “Mos u tut pi tij, se unë kam me ta dorëzu në dorë atë, krejt popullin e tij edhe tokën e tij. Banja atij njajt qysh ia ke bo Sihonit, mbretit të amoritëve, që banonte në Heshbon.”
35 Atëherë ata e kanë vra atë, djemtë e tij edhe krejt popullin e tij, sa që s'ka shpëtu asnji gjallë, edhe ia kanë marrë tokën.