Libri i parë i Musës 24
1 Abrahami tash u konë plak, i shtymë n'moshë, edhe Jehovai e ka beku në çdo sen.
2 Abrahami i ka thanë shërbëtorit t'vet, ma t'vjetrit n'shpinë e tij, që e ka pasë n'dorë krejt pasuninë e tij: "Vene, t'lutna, dorën tane nën kofshën teme,
3 edhe betohu për Jehovain, Zotin e qiellit edhe Zotin e tokës, që s'ki me ia marrë djalit tem nji grue pi çikave t'kananitëve, mes t'cilëve unë po jetoj.
4 Po shko n'vendin tem, te farefisi jem, edhe merre nji grue për djalin tem, për Isakun."
5 Po shërbëtori i ka thanë: "Po qka nëse ajo grue s'don me ardhë me mu qetu n'këtë vend? A duhet atëherë me ta kthy djalin n'vendin pi ke ardhë ti?"
6 Abrahami i ka thanë: "Kurrsesi mos ma ço djalin atje!
7 Jehovai, Zoti i qiellit, që m'ka nxjerrë pi shpija e babës tem edhe pi vendi i farefisit tem, ka folë me mu edhe m'ka dhanë besën: 'Pasardhësve tu kam me ua dhanë këtë vend.' Aj ka me e çu engjëllin e vet para teje, edhe ti ki me ia pru djalit tem nji grue pi atje.
8 Po nëse ajo grue s'don me ardhë me ty, atëherë s'je ma i lidhun me këtë betim. Veç djalin tem mos e ço atje."
9 Atëherë shërbëtori e ka vnu dorën nën kofshën e zotnisë vet Abrahamit edhe iu ka betu që ka me vepru qysh i ka thanë aj.
10 Masanej shërbëtori i ka marrë dhjetë deve t'zotnisë vet, edhe bashkë me to ka marrë plot sene t'mira pi zotnia i vet. U nis për Mesopotami, n'qytetin e Nahorit.
11 Jashtë qytetit i ka ulë devetë n'gjunjë te nji pus. U konë kah mbramja, koha kur gratë dilnin me marrë ujë.
12 Aj ka thanë: "Jehova, Zoti i zotnisë tem Abrahamit, t'lutna, bon që sot me m'ecë mbarë edhe tregoja zotnisë tem Abrahamit dashninë tande besnike.
13 Qe ku jom qetu te nji burim, edhe çikat e burrave t'qytetit po dalin me marrë ujë.
14 Kur t'i thom njanës pi çikave t'reja: 'T'lutna, ule shtamën tane që me pi pak ujë', edhe ajo m'thotë: 'Pi, se edhe deveve t'tuja kam me u dhanë ujë', le t'jetë kjo ajo grue që ti e ke zgjedhë për shërbëtorin tand Isakun. Kështu kam me e ditë që po ia tregon zotnisë tem dashninë tande besnike."
15 Hala pa e kry fjalën, ka ardhë Rebeka me shtamën n'sup. Ajo u konë çika e Bethuelit, djalit t'Milkës, grues së Nahorit, vllaut t'Abrahamit.
16 Çika u konë shumë e bukur. U konë virgjineshë, asnji burrë s'kish pasë marrëdhënie seksuale me të. Ajo ka zhdryp te burimi, e ka mbushë shtamën me ujë edhe ka hyp prapë.
17 Menjiherë shërbëtori ka vrapu drejt saj edhe i ka thanë: "T'lutna, m'jep veç pak ujë me pi pi shtama jote."
18 "Pi, zotni", i ka thanë ajo, edhe shpejt e ka ulë shtamën mbi dorë e i ka dhanë me pi.
19 Pasi i ka dhanë ujë me pi, ajo i ka thanë: "Kam me nxjerrë ujë edhe për devetë e tua, deri sa t'pijnë boll."
20 Masanej e ka derdhë shpejt ujin pi shtama n'govatën e ujit, ka vrapu prapë e prapë te pusi edhe ka nxjerrë ujë për krejt devetë e tij.
21 Burri e ka kqyrë tërë kohën pa thanë kurgjo, i habitun. Po mendojke a ia ka bo Jehovai udhëtimin me i ecë mbarë.
22 Kur devetë kanë pi boll, burri ka nxjerrë nji unazë ari për hundë, që peshonte gjysë shekeli, edhe dy byzylykë ari për duert, që peshonin dhjetë shekelë.
23 Aj i ka thanë: "T'lutna, kallxom, çika e kujt je? A ka vend n'shpinë e babës tand për neve me bujtë?"
24 Ajo i ka thanë: "Jom çika e Bethuelit, djalit që Milka ia ka lindë Nahorit.
25 Kemi kashtë, plot ushqim edhe vend për me bujtë."
26 Atëherë burri u përkul edhe ra përmbys para Jehovait.
27 Aj ka thanë: "Qoftë i lavdum Jehovai, Zoti i zotnisë tem Abrahamit, se aj ka vazhdu me i tregu zotnisë tem dashni besnike edhe besnikni. Jehovai m'ka çu te shpija e vllaznive t'zotnisë tem."
28 Çika ka vrapu n'shpinë e nanës vet me kallxu qka ka ndodhë.
29 Rebeka e ka pasë nji vlla që e ka pasë emnin Laban. Labani ka vrapu jashtë te burri, te burimi.
30 Kur e ka pa unazën e hundës edhe byzylykët te motra e vet, edhe e ka ni motrën e vet Rebekën tuj kallxu: "Kështu e kështu m'ka folë aj burri", ka shku te aj burrë. Aj hala u konë te devetë, afër burimit.
31 Labani i ka thanë: "Hajde, ti që je i bekum pi Jehovai! Pse po rrin qetu jashtë? E kam bo gati shpinë edhe kam bo vend për devetë."
32 Atëherë burri ka hi n'shpi. Labani ua ka hjekë samarat deveve, u ka dhanë kashtë edhe ushqim, edhe i ka sjellë ujë shërbëtorit edhe burrave që u konë me të, me i la kambët.
33 Kur ia kanë qitë ushqimin përpara, aj ka thanë: "S'po ha derisa ta thom atë që kam me thanë." "Fol!", i ka thanë Labani.
34 Aj ka nisë me kallxu: "Unë jom shërbëtori i Abrahamit.
35 Jehovai e ka beku shumë zotninë tem. E ka bo shumë t'pasun edhe i ka dhanë dele e lopë, argjend e ari, shërbëtorë e shërbëtore, deve e gomarë.
36 Edhe Sara, gruja e zotnisë tem, ia ka lindë nji djalë kur u konë e shtyme n'moshë, edhe zotnia jem ka me ia dhanë krejt pasuninë e vet.
37 Zotnia jem m'ka kërku me iu betu. M'ka thanë: 'S'ki me ia marrë djalit tem nji grue pi çikave t'kananitëve, n'vendin e t'cilëve unë po jetoj.
38 Jo, po shko te shpija e babës tem edhe te familja jeme, edhe merre nji grue për djalin tem.'
39 Po unë i kam thanë zotnisë tem: 'Po qka nëse ajo grue s'don me ardhë me mu?'
40 Aj m'ka thanë: 'Jehovai, para t'cilit unë eci, ka me e çu engjëllin e vet me ty edhe udhëtimi yt ka me t'ecë mbarë. Ti ke me marrë nji grue për djalin tem pi familja jeme edhe pi shpija e babës tem.
41 Nëse shkon te familja jeme edhe ata s'ta japin grunë, atëherë s'je ma i lidhun me betimin tand. Je i lirë pi atij betimi.'
42 Sot kur kam ardhë te burimi, kam thanë: 'Jehova, Zoti i zotnisë tem Abrahamit, nëse ti don që udhëtimi jem me pasë sukses,
43 le të ndodhë kështu: Qe ku jom te nji burim. Kur t'delë nji çikë e re me marrë ujë, kam me i thanë: "T'lutna, m'jep pak ujë me pi pi shtama jote."
44 Edhe nëse ajo m'thotë: "Pi, se kam me nxjerrë ujë edhe për devetë e tua", atëherë le t'jetë kjo gruja që Jehovai e ka zgjedhë për djalin e zotnisë tem.'
45 Hala pa e kry mirë fjalën, ka dalë Rebeka me shtamën n'sup. Ajo ka zhdryp te burimi edhe ka nisë me nxjerrë ujë. Unë i kam thanë: 'T'lutna, m'jep pak ujë me pi.'
46 Ajo shpejt e ka hjekë shtamën pi supi edhe ka thanë: 'Pi, se kam me u dhanë ujë edhe deveve t'tuja.' Atëherë unë kam pi, edhe ajo u ka dhanë ujë edhe deveve.
47 Masanej e kam vetë: 'Çika e kujt je?' Ajo m'ka thanë: 'Jom çika e Bethuelit, djalit t'Nahorit, që Milka ia ka lindë.' Atëherë ia kam vnu unazën n'hundë edhe byzylykët n'duer.
48 Masanej jom përkulë, kom ra përmbys para Jehovait edhe e kam lavdu Jehovain, Zotin e zotnisë tem Abrahamit, që m'ka drejtu n'rrugën e duhun, që me e marrë çikën e vllaut t'zotnisë tem për djalin e tij.
49 Tash m'kallxoni a doni me i tregu zotnisë tem dashni besnike edhe besnikni. Po nëse jo, m'kallxoni edhe atë, që me ditë cilën rrugë me marrë."
50 Labani edhe Bethueli i kanë thanë: "Kjo punë asht pi Jehovait. Na s'mujmë me t'thanë as po, as jo.
51 Qe, Rebeka asht para teje. Merre edhe shko. Le të bohet gruja e djalit t'zotnisë tand, qysh ka thanë Jehovai."
52 Sapo i ka ni këto fjalë, shërbëtori i Abrahamit u përkul deri n' tokë para Jehovait.
53 Masanej shërbëtori i ka nxjerrë stolitë pi ari e argjendi edhe teshat, edhe ia ka dhanë Rebekës. Edhe vllaut t'saj edhe nanës t'saj u ka dhanë dhurata me vlerë.
54 Masanej aj edhe burrat që u konë me të kanë hanger e kanë pi, edhe e kanë
kalu natën aty. Kur shërbëtori u çu n'mëngjes, ka thanë: "M'lini me shku te zotnia jem."
55 Po vllau edhe nana e Rebekës kanë thanë: "Le të rrin çika me neve edhe të paktën dhjetë ditë, e masanej munet me shku."
56 Po aj u ka thanë: "Mos m'ndalni. Po e shihni që Jehovai ma ka bo udhëtimin me sukses. M'lini me shku që me u kthy te zotnia jem."
57 Ata kanë thanë: "Ta thirrim çikën edhe ta vesim vetë."
58 E kanë thirrë Rebekën edhe e kanë vetë: "A don me shku me këtë burrë?" Ajo ka thanë: "Po, kam me shku."
59 Atëherë e kanë lanë motrën e tyne Rebekën me shku bashkë me dadon e saj, shërbëtorin e Abrahamit edhe burrat e tij.
60 E kanë beku Rebekën edhe i kanë thanë: "Motra jonë, u shtofsh me mijëra herë dhjetë mijë, edhe pasardhësit e tu i marrshin portat e atyne që i urrejnë."
61 Masanej Rebeka edhe shërbëtoret e saj jonë çu edhe kanë hyp n'deve. Kështu shërbëtori e ka marrë Rebekën edhe u nis për rrugë.
62 Isaku sapo ka ardhë pi ana e Beer-Lahai-Roit, se aj jetonte n'krahinën e Negebit.
63 Kah mbramja, kur po errej, Isaku ka dalë n'arë me mendu. Kur e ka çu kryt, i ka pa devetë tuj ardhë.
64 Edhe Rebeka e ka çu kryt edhe e ka pa Isakun. Menjiherë ka zhdryp pi deves.
65 Masanej e ka vetë shërbëtorin: "Kush asht ky burrë që po na vjen përballë n'arë?" Shërbëtori i ka thanë: "Aj asht zotnia jem." Atëherë ajo e ka mbulu ftyrën.
66 Masanej shërbëtori ia ka kallxu Isakut krejt qka ka bo.
67 Atëherë Isaku e ka çu Rebekën n'çadrën e nanës së vet Sarës. Kështu e ka marrë për grue. Isaku e ka dashtë Rebekën edhe ka gjetë ngushëllim mas humbjes së nanës vet.