Libri i parë i Musës 27

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen


1 Kur Isaku u plak edhe sytë iu kanë dobësu aq shumë sa s'mujke ma me pa, e ka thirrë djalin e vet ma t'madh, Esaun. "Biri jem!", i ka thanë. "Qe ku jom!", i ka thanë Esau.

2 Isaku ka vazhdu: "Tash jom plak edhe s'e di kur kam me vdekë.

3 Prandaj merre, t'lutna, armët e tua, kukurën me shigjeta edhe harkun, shko n'fushë edhe gjuaj pak gjah për mu.

4 Ma përgatit nji gjellë t'mirë pi atij gjahu, qysh m'pëlqen mu, edhe ma sill. Kam me e hanger që me mujt me t'beku para se me vdekë."

5 Rebeka e ka ni Isakun tuj folë me djalin e vet Esaun. Kur Esau ka shku n'fushë me gjujtë gjah edhe me e pru n'shpi,

6 Rebeka i ka thanë djalit t'vet Jakobit: "Qetash e kam ni babën tand tuj i thanë vllaut tand Esaut:

7 'Ma sill pak gjah edhe ma përgatit nji gjellë t'mirë. Masanej ma jep me hanger, që me t'beku para Jehovait, para se me vdekë.'

8 Tash m'ngo mirë, biri jem, edhe bone qka po t'thom:

9 Shko, t'lutna, te kopeja edhe m'i merr dy keca ma t'mirë. Unë kam me ia përgatit babës tand nji gjellë t'mirë pi tyne, qysh i pëlqen atij.

10 Masanej ti ia çon babës tand me hanger, që aj me t'beku para se me vdekë."

11 Po Jakobi i ka thanë nanës t'vet Rebekës: "Po vllau jem Esau asht plot qime, kurse unë e kam lëkurën e lëmuet.

12 Qka nëse baba m'prek? Atëherë ka me mendu që po tallem me të, edhe n'vend që me marrë bekim, kam me marrë mallkim."

13 Nana e vet i ka thanë: "Mallkimi që ka me t'ra ty, le t'më bjerë mu, biri jem. Ti veç bone qka po t'thom. Shko edhe m'i merr kecat."

14 Atëherë aj ka shku, i ka marrë kecat edhe ia ka pru nanës vet. Ajo e ka përgatitë nji gjellë t'mirë, qysh i pëlqente babës t'tij.

15 Masanej Rebeka i ka marrë teshat ma t'mira t'djalit t'vet ma t'madh Esaut, që i ka pasë n'shpi, edhe ia ka veshë djalit t'vet ma t'ri, Jakobit.

16 Ia ka mbulu duert edhe pjesën e lëmuet t'qafës me lëkurat e kecave.

17 Masanej ia ka dhanë djalit t'vet Jakobit gjellën e mirë edhe bukën që e ka pjekë.

18 Jakobi ka hi te baba i vet edhe i ka thanë: "Babë!" Aj i ka thanë: "Qe ku jom! Kush je ti, biri jem?"

19 Jakobi i ka thanë babës t'vet: "Unë jom Esau, djali yt i parë. E kam bo qka m'ke thanë. T'lutna, çohu pak edhe ha pi gjahut që ta kam pru, që me m'beku."

20 Isaku e ka vetë djalin e vet: "Qysh e gjete kaq shpejt gjahun, biri jem?" Aj i ka thanë: "Jehovai, Zoti yt, ma ka qitë përpara."

21 Atëherë Isaku i ka thanë Jakobit: "Hajde pak ma afër, biri jem, që me t'prekë. Po du me ditë a je ti përnjëmend djali jem Esau."

22 Jakobi ka shku afër babës t'vet Isakut, edhe Isaku e ka prekë me duer. Masanej ka thanë: "Zani asht i Jakobit, po duert jonë t'Esaut."

23 Aj s'e ka njoftë Jakobin, se duert i ka pasë plot qime, qysh i ka pasë vllau i vet Esau. Kështu e ka beku.

24 Masanej e ka vetë: "A je ti përnjëmend djali jem Esau?" "Po, jom", i ka thanë Jakobi.

25 Atëherë Isaku i ka thanë: "Ma sill pak pi gjahut, biri jem, që me hanger e me t'beku." Jakobi ia ka pru edhe Isaku ka hanger. Ia ka dhanë edhe venën, edhe aj ka pi.

26 Masanej baba i vet Isaku i ka thanë: "Hajde pak afër, biri jem, edhe m'puth."

27 Aj ka shku afër edhe e ka puthë. Isaku e ka ni erën e teshave t'tij. Atëherë e ka
beku edhe ka thanë: "Era e djalit tem asht si era e fushës që Jehovai e ka beku.

28 Zoti i vërtetë ta dhashtë vesën e qiellit edhe tokën pjellore, bashkë me drithë e venë t're me bollëk.

29 Popujt kanë me t'shërby edhe kombet kanë me u përkulë thellë para teje. Ti ke me konë zotni mbi vllaznit e tu, edhe djemtë e nanës tande kanë me u përkulë thellë para teje. Kush t'mallkon ty, le t'jetë edhe vetë i mallkum, e kush t'bekon ty, le t'jetë edhe vetë i bekum."

30 Sapo Isaku e ka beku Jakobin edhe Jakobi ka dalë pi baba i vet Isaku, vllau i tij Esau u kthy pi gjahu.

31 Edhe Esau ia ka përgatitë babës t'vet nji gjellë t'mirë edhe ia ka pru. I ka thanë: "Çohu, babë, edhe ha pak pi gjahut që ta ka pru djali yt, që me m'beku."

32 Baba i vet Isaku e ka vetë: "Kush je ti?" Aj i ka thanë: "Unë jom djali yt, djali yt i parë, Esau."

33 Atëherë Isaku ka nisë me u dridhë shumë edhe ka thanë: "Po dikush tjetër e ka gjujtë gjahun edhe ma ka pru. Kush u konë aj? Unë e kam hanger para se me ardhë ti. Masanej e kam beku, edhe aj ka me mbetë i bekum."

34 Kur Esau i ka ni fjalët e babës t'vet, ka nisë me bërtitë shumë fort e me dhimtë, edhe i asht lutë babës t'vet: "M'beko, babë, m'beko edhe mu!"

35 Po Isaku i ka thanë: "Vllau yt ka ardhë me hile edhe e ka marrë bekimin që u konë për ty."

36 Atëherë Esau ka thanë: "Me t'drejtë ia kanë lonë emnin Jakob. Qe dy herë m'ka nxjerrë anash! Së pari ma ka marrë t'drejtën që e kam pasë si djali i parë, e tash ma ka marrë edhe bekimin!" Masanej e ka vetë: "A s'të ka mbetë edhe nji bekim për mu?"

37 Po Isaku i ka thanë Esaut: "Unë e kam bo atë zotni mbi ty edhe ia kam dhanë krejt vllaznit e tij si shërbëtorë. Ia kam siguru drithin edhe venën e re për me jetu. E tash qka muj me bo ma për ty, biri jem?"

38 Atëherë Esau i ka thanë babës t'vet: "A veç nji bekim e ki, babë? M'beko, babë, m'beko edhe mu!" Esau ka nisë me bërtitë fort edhe ka shpërthy n'vaj.

39 Atëherë baba i vet Isaku i ka thanë:
"Ti ke me jetu larg tokës pjellore edhe larg vesës që vjen pi qielli nalt.

40 Ke me jetu me shpatën tande edhe ke me i shërby vllaut tand. Po kur t'mos durosh ma, ke me e thy zgjedhën e tij pi qafa jote."

41 Esau ka nisë me e urrejtë Jakobin, se baba i vet e ka beku atë. Aj vazhdimisht mendonte: "Po afrohet koha kur kam me mbajtë zi për babën tem. Masanej kam me e vra vllaun tem Jakobin."

42 Kur Rebekës i kanë kallxu qka po planifikonte djali i saj ma i madh Esau, ajo menjiherë ka çu me e thirrë djalin e vet ma t'ri Jakobin edhe i ka thanë: "Ki kujdes! Vllau yt Esau po don me t'u hakmarrë edhe me t'vra.

43 Tash, biri jem, bone qka po t'thom: Çohu edhe ik te vllau jem Labani n'Haran.

44 Rri te aj për nji kohë, deri sa t'i kalon inati vllaut tand,

45 deri sa t'i hiqet zemërimi edhe ta harron qka i ke bo. Masanej kam me çu dikon me t'marrë pi atje. Pse me ju humbë të dyve për nji ditë?"

46 Masanej Rebeka i ka thanë disa herë Isakut: "Jeta m'asht bo e padurushme për shkak t'çikave t'Hethit. Nëse Jakobi e merr për grue nji pi çikave t'Hethit, si këto çikat e këtij vendi, atëherë qka m'vyn ma jeta?"