Libri i parë i Musës 34
1 Dina, çika e Leas edhe e Jakobit, ka dalë shpesh me kalu kohë me çikat e reja të atij vendi.
2 Kur Sikemi, djali i Hamorit, nji hivit që u konë prijës i vendit, e ka pa Dinën, e ka marrë, ka ra me to edhe e ka dhunu.
3 Aj u lidh shumë me Dinën, çikën e Jakobit. Ka ra në dashni me atë çikë edhe ka tentu me ia fitu zemrën.
4 Në fund, Sikemi i ka thanë babës së vet, Hamorit: “Rregulloje që unë me mujt me u martu me këtë çikë.”
5 Kur Jakobi ka ni që Sikemi ia ka çnderu çikën, Dinën, djemtë e tij jonë konë në fushë te bagëtia. Jakobi s'ka folë kurgjo derisa jonë kthy ata.
6 Hamori, baba i Sikemit, ka shku te Jakobi me folë me to.
7 Po djemtë e Jakobit e kanë marrë vesh qka ka ndodhë edhe jonë kthy meniherë pi fushe. U ka ardhë shumë randë edhe jonë nervozu fort, se Sikemi i ka pru marre Izraelit. Aj ka ra me çikën e Jakobit, e kjo s'u dasht me ndodhë.
8 Hamori ka folë me ta edhe ka thanë: “Djali jem, Sikemi, e don fort çikën e juve. Ju lutna, jepjani për grue.
9 Edhe lidhuni me neve përmes martesave. Na i jepni çikat e juja, e ju merrni çikat tona për veti.
10 Muni me jetu me neve, e krejt vendin e keni në dispozicion. Banoni këtu, bani tregti edhe vendosuni këtu.”
11 Pastaj Sikemi i ka thanë babës edhe vllaznive të Dinës: “Pranojeni kërkesën teme, e unë ju jap krejt qka të lypni.
12 Muni me caktu sa të doni pare për nusen edhe për dhuratën e dasmës. Unë ju jap krejt qka më thoni. Veç më leni me u martu me këtë çikë.”
13 Djemtë e Jakobit i kanë mashtru Sikemin edhe babën e tij, Hamorin, me përgjigjen e tyne, se Sikemi ua ka çnderu motrën, Dinën.
14 Ata u kanë thanë: “Na s'mujmë me bo nji sen të tillë, me ia dhanë motrën tonë nji burri që s'asht i bamë synet. Kjo asht marre për neve.
15 Na mujna me pranu veç me këtë kusht: Ju duhet me u bo si na, edhe krejt meshkujt te ju duhet me u bo synet.
16 Atëherë na ua japim çikat tona edhe i marrim çikat e juja për veti. Kemi me jetu me ju edhe kemi me u bo nji popull bashkë.
17 Po nëse s'na ngoni edhe s'pranoni me u bo synet, na e marrim çikën tonë edhe shkojmë.”
18 Hamorit edhe djalit të tij, Sikemit, u ka pëlqy ky propozim.
19 Djali i ri s'ka hup kohë me e plotësu kushtin, se i ka pëlqy shumë çika e Jakobit. Aj u konë ma i respektumi në krejt shpinë e babës së vet.
20 Hamori edhe djali i tij, Sikemi, kanë shku te dera e qytetit edhe kanë folë me burrat e qytetit të vet. Ata kanë thanë:
21 “Këta burra dojnë me jetu në paqe me neve. Leni me banu këtu në vendin tonë edhe me ba tregti. Ka vend boll për ta. Na mujna me i marrë çikat e tyne për gra edhe me ua dhanë çikat tona.
22 Po ata pranojnë me jetu me neve edhe me u bo nji popull bashkë veç me nji kusht: Krejt meshkujt tonë duhet me u bo synet, qysh jonë ba edhe ata.
23 A s'ka me na taku neve atëherë krejt malli, pasunia edhe bagëtia e tyne? Duhet me pranu, që ata me jetu me neve.”
24 Krejt burrat që dilshin pi dera e qytetit e kanë ngu fjalën e Hamorit edhe të djalit të tij, Sikemit. Edhe krejt meshkujt jonë ba synet, krejt ata që dilshin pi dera e qytetit.
25 Po ditën e tretë, kur burrat hala kanë pas dhimtë, dy djemtë e Jakobit, Simeoni edhe Levi, vllaznitë e Dinës, i kanë marrë shpatat e veta edhe kanë hi në qytet, kur askush s'ka dyshu për kurgjo. Ata i kanë vra krejt meshkujt.
26 Hamorin edhe djalin e tij, Sikemin, i kanë vra me shpatë. Masanej e kanë nxjerrë Dinën pi shpija e Sikemit edhe jonë largu.
27 Djemtë tjerë të Jakobit kanë ra mbi të vramit edhe e kanë plaçkit qytetin, se ua kanë çnderu motrën.
28 I kanë marrë me veti kopetë e deleve e të dhive, lopët, gomarët edhe krejt qka u konë tjetër në qytet e në fushë.
29 E kanë marrë edhe krejt pasuninë e tyne, i kanë marrë rob krejt fëmijët edhe gratë e tyne, edhe i kanë plaçkit krejt shpitë.
30 Atëherë Jakobi u ka thanë Simeonit edhe Levit: “Ju m'keni shti në telashe të mëdhaja. Banorët e këtij vendi, kanaanitët edhe perizitët, tash m'urrejnë. Na jena pak në numër, e ata kanë me u bashku edhe kanë me m'sulmu. Atëherë kanë me m'zhduk mu edhe krejt shpinë teme.”
31 Po ata ia kanë kthy: “A bën kush me e trajtu motrën tonë si prostitutë?”