Libri i parë i Musës 43
1 Zija e bukës e ka rrokë shumë randë krejt vendin.
2 Kur e kanë harxhu krejt drithin që e kanë pru pi Egjiptit, baba i tyne u ka thanë: “Shkoni edhe nji herë atje edhe na bleni pak ushqim.”
3 Juda i ka thanë: “Ai burri na ka paralajmëru shumë qartë edhe na ka thanë: ‘Mos m'dilni ma para syve nëse s'e keni vllaun me veti.’
4 Nëse e çon vllaun tonë me neve, na kemi me shku me ble ushqim.
5 Po nëse s'e çon me neve, atëherë kemi me mbetë këtu. Se ai burri na ka thanë: ‘Mos m'dilni ma para syve nëse s'e keni vllaun me veti.’”
6 Atëherë Israeli u ka thanë: “Qysh ma batë këtë punë, që i keni kallxu atij burri se e keni edhe nji vlla tjetër?”
7 Ata i kanë thanë: “Ai burri na ka vetë hollë e hollë për neve edhe për familjen tonë. Na ka vetë: ‘A e keni babën hala gjallë? A e keni edhe nji vlla tjetër?’ E na veç i kemi kallxu. Qysh kemi mujtë me e ditë që aj ka me na thanë: ‘Bima vllaun tuaj këtu’?”
8 Mandej Juda i ka thanë babës t'vet, Israelit: “Lene djalin me ardhë me mu, edhe hajde t'nismi, që me mbetë gjallë e mos me vdekë, as na, as ti, as fëmija tanë.
9 Unë po e marr përgjegjësinë për sigurinë e tij. Ti munesh me m'kërku llogari mu. Nëse s'ta kthej këtu te ti, atëherë kom me pasë faj ndaj teje për krejt jetën.
10 Po mos t'kishim pritë kaq gjatë, deri tash kishim shku e ishim kthy dy herë.”
11 Atëherë baba i tyne, Israeli, u ka thanë: “Nëse patjetër duhet me shku, atëherë bani kështu: Merrni n’thasët tuaj gjanat ma t'mira që i prodhon ky vend, si dhuratë për atë burrë. Merrni pak balsam, pak mjaltë, lạdanum, lëvore që ka rrëshinë, fëstëkë edhe badema.
12 Merrni me veti dyfish pare, edhe ato pare që i keni kthy, që jonë konë n'krye t'thasëve tuaj. Ndoshta u konë nji gabim.
13 Merreni edhe vllaun tuaj edhe nisuni. Kthehuni te ai burrë.
14 Zoti i Gjithfuqishëm e baftë atë burrë me pasë dhimt për ju, që me jua lshu vllaun tjetër edhe Bẹnjaminen. E sa për mu, nëse m'duhet me i humbë fëmijët e mi, atëherë le t'i humbi!”
15 Kështu burrat e kanë marrë dhuratën, dyfishin e pareve edhe Bẹnjaminen me veti. Mandej jonë nisë për Egjipt edhe kanë dalë prapë para Josephit.
16 Kur Josephi e ka pa Bẹnjaminen bashkë me ta, menjëherë i ka thanë atij që kujdesej për shpinë e tij: “Shtini këta burra n'shpi, therni kafshë edhe përgatiteni bukën. Këta burra kanë me hangër drekë me mu.”
17 Ai burri e ka kry menjëherë urdhnin edhe i ka çu burrat n'shpinë e Josephit.
18 Kur i kanë çu n'shpinë e Josephit, ata jonë tutë edhe kanë thanë: “Po na çojnë këtu për shkak t'pareve që na i kanë shti prapë n’thasë herën e kalume. Tash kanë me na sulmu, me na ba robër edhe me na i marrë gomarët!”
19 Për qata, ata i jonë afru atij që kujdesej për shpinë e Josephit, te hyrja e shpisë,
20 edhe i kanë thanë: “Na fal, zotni! Na kemi ardhë edhe nji herë përpara këtu me ble ushqim.
21 Po kur kemi mbërri te vendi ku kemi pushu edhe i kemi çelë thasët, përnjiherë i kemi gjetë paret e secilit n'krye t'thesit t'vet, krejt shumën. Tash kemi ardhë me t'i kthy vetë ato pare.
22 Edhe pare tjera kemi marrë me veti për me ble ushqim. Na s'e dimë kush na i ka shti paret n’thasët tanë.”
23 Atëherë aj u ka thanë: “Mos u tutni, krejt asht n'rregull. Zoti juaj edhe Zoti i babës tuaj jua ka shti nji thesar n’thasë. Unë i kom marrë paret e juaja atëherë.” Mandej ua ka nxjerrë Sịmeonin.
24 Mandej ai burri i ka shti n'shpinë e Josephit. U ka dhanë ujë me i la kamtë edhe ushqim për gomarët e tyne.
25 Ata e kanë ba gati dhuratën për Josephin, që ka pasë me ardhë n'drekë, se e kanë ni që kanë me hangër aty.
26 Kur Josephi ka hy n'shpi, ata ia kanë pru dhuratën edhe jonë përkulë para tij deri n’tokë.
27 Mandej aj i ka vetë qysh jonë edhe u ka thanë: “Qysh asht baba juaj i vjetër, për të cilin m'keni folë? A asht hala gjallë?”
28 Ata i kanë thanë: “Shërbëtori yt, baba jonë, asht mirë. Aj asht hala gjallë.” Mandej jonë përkulë edhe jonë lshu deri n’tokë.
29 Kur Josephi e ka çu kryt edhe e ka pa vllaun e vet Bẹnjaminen, djalin e nanës t'vet, i ka vetë: “A ky asht vllau juaj ma i vogël, për të cilin m'keni kallxu?” Mandej i ka thanë: “Zoti t'pastë n'hir, biri jem.”
30 Josephi s'ka mujtë ma me i majtë ndjenjat që i ka pasë për vllaun e vet. Ka dalë shpejt jashtë edhe ka lypë nji vend ku me kajtë. Ka hy n'nji dhomë veç për veti edhe aty ka kajtë sa ka dashtë.
31 Mandej e ka la ftyrën edhe u kthy. Tash e ka marrë veten edhe ka urdhnu: “Shtrojeni bukën.”
32 Josephit ia kanë shtru bukën veç, vllaznive t'tij veç, edhe egjiptianëve që jonë konë me to veç. Se egjiptianët s'kanë mujtë me hangër bashkë me hebrenjtë, se për egjiptianët kjo u konë nji punë shumë e neveritshme.
33 Vllaznit i kanë ulë para Josephit sipas moshës, pi ma t'vjetrit, që e ka pasë t'drejtën si djali i parë, e deri te ma i vogli. Ata e kanë kqyrë njani-tjetrin shumë t'habitun.
34 Josephi ka urdhnu vazhdimisht me u çu racione ushqimi pi tavolina e vet te ata, edhe ka ba që Bẹnjaminës me i dhanë racione pesë herë ma t'mëdhaja se krejt tjerëve. Kështu ata kanë hangër edhe kanë pi bashkë me to, derisa jonë ngi.