Libri i pest i Musës 15
1 N'fund t'çdo shtatë vjetve, duhet me shpallë faljen e borxheve.
2 Kjo falje ka me u ba kështu: Secili që i ka dhanë dikujt borxh, duhet me ia falë borxhin atij njeriu. S'guxon me ia lypë borxhin mbrapa as atij njeriu, as vllaut t'vet, se ka me u shpallë falja e borxheve për Jehovain.
3 Pi nji t'hujit munesh me lypë me ta kthy borxhin, po borxhin që ta ka vllau yt, duhet me ia falë.
4 Po s'duhet me pasë asnji t'varfën mes jush. Se Jehova ka me të beku patjetër n'atë tokë që Jehova, Zoti yt, po ta jep si trashëgimi,
5 veç nëse e ngon mirë zanin e Jehovait, Zotit tand, edhe i mban me kujdes krejt urdhnat që po t'i jap sot.
6 Se Jehova, Zoti yt, ka me të beku, qysh të ka premtu. Ti ki me u dhanë borxh shumë popujve, po vetë s'ki me pasë nevojë me marrë borxh. Ti ki me sundu mbi shumë popuj, po ata s'kanë me sundu mbi ty.
7 Nëse nji pi vllaznive tu bohet i varfën n'njanin pi qyteteve tua, n'atë tokë që Jehova, Zoti yt, po ta jep, mos e ban zemrën gur edhe mos e mbyll dorën ndaj vllaut tand t'varfën.
8 Përkundrazi, çele dorën mirë për të edhe jepi borxh aq sa ka nevojë a sa i mungon.
9 Ruju mos po të vjen n'zemër ky mendim i keq: ‘Edhe pak po vjen viti i shtatë, viti kur falen borxhet’, e për qata mos me konë ma dorëlirë me vllaun tand t'varfën edhe mos me i dhanë kurgjo. Nëse aj ankohet te Jehova për ty, atëherë kjo asht mëkat për ty.
10 Jepi me zemër t'hapun edhe mos ia jep me zor. Se për këtë Jehova, Zoti yt, ka me të beku n'krejt qka ban edhe n'krejt punët që i nis.
11 T'varfën ka me pasë gjithmonë n'atë tokë. Për qata po t'thom: ‘Çele dorën mirë për vllaun tand që asht n'hall e i varfën n'vendin tand.’
12 Nëse nji pi vllaznive tu, qoftë hebre a hebreje, shitet te ti edhe t'ka shërby gjashtë vjet, atëherë n'vitin e shtatë duhet me e liru.
13 Kur ta lirosh, mos e ço me durë thatë.
14 Jepi boll pi kopesë tande t'bagëtisë s'imët, pi lamës tande edhe pi presës t'vajit e t'venës. Jepi sipas asaj sa t'ka beku Jehova, Zoti yt.
15 Mos harro që edhe ti u bane skllav n'Egjipt edhe Jehova, Zoti yt, të ka çliru. Për qata sot po ta jap këtë urdhën.
16 Po nëse aj të thotë: ‘S'kam me u largu pi teje!’, se të don ty edhe familjen tande, edhe se te ti e ka pasë mirë,
17 atëherë merre nji bizë edhe shpoja veshin me të, deri n'derë, e aj ka me konë skllavi yt për tanë jetën. Qashtu duhet me vepru edhe me skllaven tande.
18 Kur ta lirosh edhe aj t'largohen pi teje, mos e merr si nji punë t'randë, se shërbimi që ta ka ba për gjashtë vjet ka vlejtë dyfish ma shumë se puna e nji punëtori me pagesë, edhe Jehova, Zoti yt, të ka beku n'krejt qka asht ba.
19 Çdo mashkull që lind i pari pi gjedheve edhe bagëtisë tande t'imët, duhet me ia kushtu si t'shenjtë Jehovait, Zotit tand. S'guxon me punu me t'parëlindunin e gjedheve tua, as me e qethë t'parëlindunin e bagëtisë tande t'imët.
20 Çdo vit haji ato bashkë me familjen tande para Jehovait, Zotit tand, n'atë vend që Jehova ka me e zgjedhë.
21 Po nëse kafsha ka nji t'metë – asht e çalë, e verbët a ka naj t'metë tjetër t'randë – s'guxon me ia ba kurban Jehovait, Zotit tand.
22 Mundesh me e hangër n'qytetet tua, si aj që asht i papastër, si aj që asht i pastër, sikur me konë gazelë a dre.
23 Veç gjakun e saj s'guxon me e hangër. Derdhe n'dhe si ujë.