Libri i pest i Musës 4
1 Tash dëgjo, o Izrael, rregullat edhe vendimet e drejta që po jua mësoj, edhe mbajuni atyne, që me jetu, me hy në tokën që Jehovai, Zoti i të parëve tuaj, po jua jep, edhe me e marrë atë tokë si pronë.
2 Mos i shtoni kurgjo urdhnimeve që po jua jap, as mos ju hjekni kurgjo, po mbajini urdhnimet e Jehovait, Zotit tuaj, që po jua kallxoj.
3 E keni pa me sytë tuaj qka ka bo Jehovai me Baalin e Peorit. Jehovai, Zoti juaj, e ka zhduk secilin burrë mes jush që ka shku mas Baalit të Peorit.
4 Po ju që jeni majt fort për Jehovain, Zotin tuaj, jeni krejt gjallë edhe sot.
5 Qe, unë ju kom mësu rregullat edhe vendimet e drejta, qysh më ka urdhnu Jehovai, Zoti jem, që me i mbajt ato në tokën ku po shkoni me e marrë si pronë.
6 Mbajuni mirë atyne, se kështu popujt që kanë me ni për krejt këto rregulla, kanë me e pa mençurinë edhe kuptimin tuaj, edhe kanë me thanë: ‘Ky popull i madh përnime asht popull i mençëm edhe i kuptueshëm.’
7 Se cili popull i madh i ka zotat e vet kaq afër, qysh e kemi na Jehovain, Zotin tonë, sa herë që e thërrasim?
8 Edhe cili popull i madh i ka rregullat edhe vendimet kaq të drejta, qysh i ka ky ligj që po jua jap sot?
9 Veç ki kujdes edhe ruje mirë veten, që mos me harru qka ke pa me sytë e tu, edhe mos me i lanë ato sene me t'u hjek pi zemrës sa të jesh gjallë. Kallxoju për to edhe djemve e nipave të tu.
10 Atë ditë kur ke nejt para Jehovait, Zotit tand, në Horeb, Jehovai më ka thanë: ‘Mblidhe popullin te unë, që me i ni fjalët e mia edhe me mësu me pasë respekt e frikë ndaj meje për krejt jetën e tyne sa janë gjallë në tokë, edhe që me ua mësu këto sene djemve të vet.’
11 Masanej ju jeni afru edhe keni nejt te rrëza e malit. Mali po digjej, e flaka e zjarrit po shkojke deri në qiell. Aty kish terr, shumë re edhe errësinë të madhe.
12 Atëherë Jehovai ka nis me ju fol pi mesit të zjarrit. Ju e keni ni zanin e fjalëve, po s'keni pa kurrfarë forme. Veç nji za u ni.
13 Aj jua ka kallxu besëlidhjen e vet, domethanë Dhjetë Urdhnimet, edhe ju ka urdhnu me i mbajt. Masanej i ka shkru ato në dy pllaka guri.
14 Në atë kohë Jehovai më ka urdhnu me jua mësu rregullat edhe vendimet e drejta, që ju me i mbajt në tokën ku po shkoni me e marrë si pronë.
15 Atë ditë kur Jehovai ju ka fol pi mesit të zjarrit në Horeb, ju s'keni pa kurrfarë forme. Prandaj kini shumë kujdes për veten,
16 që mos me bo naj të keqe, tu maru për veti naj idhull në formë të naj figure, qoftë si burrë a si grue,
17 a në formë të naj kafshe që jeton në tokë, a të naj shpendi që fluturon në qiell,
18 a të naj gjallese që zvarritet në tokë, a të naj peshku që jeton në ujë.
19 Edhe kur t'i çoni sytë kah qielli e ta shihni diellin, hanën edhe yjet, krejt ushtrinë e qiellit, mos u mashtroni me u përkul para tyne e me ju shërby. Se Jehovai, Zoti juaj, ua ka dhanë ato krejt popujve nën qiell.
20 Po ju jeni ata që Jehovai ju ka marrë edhe ju ka nxjerrë pi furra ku shkrihet hekuri, domethanë pi Egjipti, që me u bo populli që i takon veç atij. Edhe qashtu asht puna me juve sot.
21 Jehovai u hidhëru me mu për shkakun tuaj edhe ka bo be që unë s'kam me e kalu Jordanin, as s'kam me hy në tokën e mirë që Jehovai, Zoti juaj, po jua jep si trashëgimi.
22 Unë kom me dekë këtu në këtë tokë edhe s'kam me e kalu Jordanin. Po ju keni me kalu në anën tjetër edhe keni me e marrë atë tokë të mirë si pronë.
23 Kini kujdes që mos me e harru besëlidhjen që Jehovai, Zoti juaj, e ka bo me ju. Mos maroni për veti kurrfarë idhulli, as kurrfarë figure të naj sendi që Jehovai, Zoti juaj, ju ka ndalu me e bo.
24 Se Jehovai, Zoti juaj, asht si nji zjarr që djeg gjithçka. Aj asht nji Zot që lyp me i nejt besnik veç atij.
25 Kur të keni djem e nipa, edhe kur të keni jetu shumë vjet në atë tokë, nëse nisni me bo punë të kqija e me maru për veti naj idhull, a naj figurë tjetër, edhe boni qka asht keq në sytë e Jehovait, Zotit tuaj, e kështu e hidhëroni atë,
26 unë sot po i marr qiellin edhe tokën për dëshmitarë kundër juve, që ju pa tjetër keni me u zhduk shpejt pi asaj toke në anën tjetër të Jordanit, ku po shkoni me e marrë si pronë. S'keni me jetu gjatë aty, se keni me u zhduk krejt.
27 Jehovai ka me ju shpërnda nëpër popuj, edhe veç pak pi juve kanë me metë gjallë nëpër ato vende ku Jehovai ka me ju dëbu.
28 Aty keni me u detyru me ju shërby zotave pi druni e guri, që i kanë maru njerëzit me durt e veta. Ata zota s'mujnë as me pa, as me ni, as me hangër, as me nuhatë.
29 Po nëse pi atij vendi e lyp Jehovain, Zotin tand, ti ke me e gjetë patjetër, nëse e lyp me krejt zemrën edhe me krejt shpirtin tand.
30 Kur krejt këto sene kanë me të ndodhë ma vonë, edhe ke me u gjetë në hall të madh, atëherë ke me u kthy te Jehovai, Zoti yt, edhe ke me e ngu zanin e tij.
31 Se Jehovai, Zoti yt, asht nji Zot që ka dhimt. Aj s'ka me të lanë në baltë, as s'ka me të lanë me u zhduk, edhe s'ka me e harru besëlidhjen që e ka bo me të parët e tu, kur ua ka dhanë fjalën me be.
32 Veç pyet për kohët e kalume, për ditët para teje, qysh pi ditës kur Zoti e ka kriju njeriun në tokë. Kërko pi njanit skaj të qiellit deri te skaji tjetër. A ka ndodhë najherë nji sen kaq i madh, a ka ni najkush najherë për diçka të tillë?
33 A ka pasë naj popull tjetër që e ka ni zanin e Zotit pi mesit të zjarrit, qysh e ke ni ti, edhe ka metë gjallë?
34 A ka provu najherë Zoti me e nxjerrë nji popull për veti pi mesit të nji populli tjetër, me gjykime e dënime, me shenja, me mrekulli e me luftë, me dorë të fortë e me krah të shtrimë, edhe me vepra që shtijnë frikë, qysh ka bo Jehovai, Zoti yt, për ty në Egjipt, para syve të tu?
35 Krejt këto t'i ka lanë me i pa me sytë e tu, që me e kuptu se Jehovai asht Zoti i vërtetë. S'ka tjetër Zot përveç atij.
36 Aj ta ka bo me e ni zanin e vet pi qiellit, që me të ndreqë e me të mësu. Edhe në tokë ta ka kallxu zjarrin e vet të madh, e ti i ke ni fjalët e tij pi mesit të zjarrit.
37 Se aj i ka dasht të parët e tu edhe i ka zgjedh pasardhësit e tyne, prandaj me fuqinë e vet të madhe të ka nxjerrë pi Egjipti, tu konë vet me ty.
38 Aj i ka dëbu para teje popujt ma të mëdhaj e ma të fortë se ti, që me të çu në tokën e tyne edhe me ta dhanë si trashëgimi, qysh asht edhe sot.
39 Prandaj dije mirë sot edhe mbaje në zemër, që Jehovai asht Zoti i vërtetë, nalt në qiell edhe poshtë në tokë. S'ka tjetër përveç atij.
40 Mbaji rregullat edhe urdhnimet e tij që po t'i jap sot, që me të shku mirë ty edhe djemve të tu, edhe që me jetu gjatë në tokën që Jehovai, Zoti yt, po ta jep.”
41 Në atë kohë Moisiu i ka caktu tri qytete në anën lindore të Jordanit.
42 Nëse dikush e vret pa qëllim nji njeri tjetër, pa e pasë urrejt ma herët, aj munet me ik në njanin pi këtyne qyteteve edhe me metë gjallë.
43 Këto qytete janë: Bezeri në shkretinë, në tokën e rrafshnaltës, për Rubenitët; Ramothi në Gilead për Gaditët; edhe Golani në Bashan për Manasitët.
44 Ky asht ligji që Moisiu ua ka paraqit izraelitëve.
45 Këto janë përkujtimet, rregullat edhe vendimet e drejta që Moisiu ua ka kallxu izraelitëve mas daljes së tyne pi Egjiptit.
46 Kjo ka ndodhë në anën e Jordanit, në luginën përballë Beth-Peorit, në tokën e Sihonit, mbretit amorit që banonte në Heshbon, e që Moisiu edhe izraelitët e kanë mundë mas daljes pi Egjiptit.
47 Ata e kanë marrë tokën e tij si pronë, edhe tokën e Ogut, mbretit të Bashanit. Kjo u konë toka e dy mbretërve amoritë, në anën lindore të Jordanit.
48 Ajo shkojke pi Aroeri, që asht në buzë të luginës së Arnonit, deri te mali Sion, domethanë Hermoni,
49 edhe e përfshijke krejt Arabën në lindje të Jordanit, deri te Deti i Arabës, te rrëza e shpateve të Pisgës.