Libri i tret i Musës 6
1 Jehova i tha prapë Moisiut:
2 "Nëse dikush bon gjynah edhe i del i pabesë Jehovës, tu e mashtru nji njeri tjetër për diçka që aj ia ka besu ose ia ka lonë me ia rujt, ose nëse ia vjedh diçka a e mashtron,
3 ose nëse gjen diçka t’hupun e nuk tregon drejt për to, edhe betohet rrejshëm për naj njonin pi këtyne gjynaheve, atëherë vlen kjo:
4 Nëse ka bo gjynah edhe asht fajtor, duhet me e kthy qka ka vjedh, qka ka marrë me zor, qka ka marrë me mashtrim, qka ia kanë besu me rujt, ose sendin e hupun që e ka gjetë,
5 ose çkado tjetër për të cilën asht betu rrejshëm. Duhet me ia kthy krejt vlerën edhe me ia shtu nji të pestën e vlerës. Ka me ia dhanë pronarit ditën kur i dëshmohet faji.
6 Si kurban për fajin e vet për Jehovën, ka me ia çu priftit nji dash pa të meta pi tufës së bagëtisë së imët, simas vlerës së caktume. Ky asht kurban për faj.
7 Prifti ka me bo shlyerjen e fajit për të para Jehovës, edhe ka me iu falë krejt qka ka bo që asht bo fajtor."
8 Jehova i tha prapë Moisiut:
9 "Jepja Aronit edhe djemve t’tij këto udhëzime: ‘Për kurbanin që digjet krejt vlen ky ligj: Kurbani që digjet krejt duhet me nejtë tanë natën deri n’sabah mbi vendin e zjarrit n’altar, edhe zjarri n’altar duhet me djegë pa u nalë.
10 Prifti ka me i veshë teshat e shërbimit pi liri edhe me e mbulu trupin me brekë të shkurta pi liri. Masanej ka me e hjekë hinën e kurbanit që u djegë n’zjarr mbi altar, edhe ka me e qitë ngat altarit.
11 Masanej ka me i ndrru teshat edhe ka me e çu hinën n’nji ven t’pastër jashtë kampit.
12 Zjarri n’altar duhet me u majtë ndezun. S’bon me u fikë. Prifti çdo sabah ka me djegë dru mbi të edhe ka me e radhitë kurbanin që digjet krejt përmi. Ka me e djegë edhe dhjamin e kurbaneve të bashkësisë që me u bo tym.
13 Zjarri n’altar duhet me djegë gjithmonë. S’bon me u fikë.
14 Ky asht ligji për kurbanin pi drithit: Djemt e Aronit kanë me e pru para Jehovës, përpara altarit.
15 Njoni pi tyne ka me marrë nji grusht miell t’imët pi kurbani i drithit, bashkë me pak vaj edhe krejt temjanin që asht përmi kurban. Ka me i djegë n’altar për Jehovën që me u bo tym, si pjesë simbolike e kurbanit, me erë t’mirë.
16 Qka mbetet pi tij, Aroni edhe djemt e tij kanë me e hangër. Duhet me e hangër si bukë pa maja n’nji ven t’shenjtë. Kanë me e hangër n’oborrin e tendës së takimit.
17 S’bon me u pjekë me maja. Unë ua kom dhanë këtë si pjesën e tyne pi kurbaneve të mia që digjen n’zjarr. Kjo asht diçka shumë e shenjtë, si kurbani për gjynah edhe kurbani për faj.
18 Secili mashkull pi djemve të Aronit ka me hangër pi tij. Kjo asht pjesa e tyne përgjithmonë, brez mas brezi, pi kurbaneve të Jehovës që digjen n’zjarr. Gjithçka që e prek këtë kurban ka me u bo e shenjtë.’"
19 Jehova i tha prapë Moisiut:
20 "Aroni edhe djemt e tij, ditën kur aj lyhet me vaj, kanë me ia pru Jehovës këtë kurban: nji të dhjetën e nji efe miell t’imët si kurban të rregullt pi drithit, gjysmën n’sabah edhe gjysmën tjetër n’mramje.
21 Duhet me u përgatitë me vaj mbi pllakën e pjekjes. Duhet me u përzi mirë me vaj edhe me u ofru n’copa, si kurban i pjekun pi drithit me erë t’mirë për Jehovën.
22 Prifti i lyem me vaj, që vjen mas tij pi djemve t’tij, ka me e përgatitë. Ky asht nji rregull që vlen përgjithmonë: krejt kurbani ka me u djegë për Jehovën që me u bo tym.
23 Çdo kurban pi drithit që e ofron nji prift duhet me u djegë krejt. S’bon me u hangër."
24 Jehova i tha prapë Moisiut:
25 "Thuju Aronit edhe djemve t’tij: ‘Ky asht ligji për kurbanin për gjynah: Aty ku theret kurbani që digjet krejt, aty duhet me u therë edhe kurbani për gjynah para Jehovës. Ky asht diçka shumë e shenjtë.
26 Prifti që e ofron kurbanin për gjynah ka me e hangër. Duhet me u hangër n’nji ven t’shenjtë, n’oborrin e tendës së takimit.
27 Gjithçka që e prek mishin e atij kurbani ka me u bo e shenjtë. Nëse dikush e stërpik teshën e vet me pak pi gjakut të kurbanit, qat teshë që u stërpik me gjak duhet me e la n’nji ven t’shenjtë.
28 Ena pi balte ku u zi mishi duhet me u thy. Po nëse mishi u zi n’nji enë bakri, qat enë duhet me e fërku mirë edhe me e la me ujë.
29 Çdo mashkull pi priftave ka me e hangër. Ky asht diçka shumë e shenjtë.
30 Po kurbani për gjynah, pi të cilit merret pak gjak edhe çohet mrena tendës së takimit për me bo shlyerjen e fajit n’venin e shenjtë, s’bon me u hangër. Duhet me u djegë.