Marku 15

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen


⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️

1 Me sahan heret tu zbar dita, kryepriftat bashkë me pleqt e popullit edhe msusit e ligjit, pra tan Sinedri, u mblodhën me u marr vesh. Masanej e lidhen Jezusin, e çun dhe ja dorëzuen Pilatit. 2 Pilati e veti: “A je ti Mreti i judenjve?” Jezusi u përgjegj: “Ashtu asht, qysh po thu ti.” 3 Kryepriftat ja nisen me akuza ma shum atë. 4 Pilati apet e veti: “A s’ki kurgjo me thanë? Shife sa shum gjona po të qesin përpara.” 5 Po Jezusi ma nuk jepte kurrfar përgjigjeje, e kjo e çuditi shum Pilatin.
6 Në festë ai kish zakon me liru nji të burgosun, kë e lypte populli me liru. 7 Atëher ish në burg nji burr me emnin Baraba, bashkë me do kryengritsa qe kishin bo vrasje në nji kryengritje. 8 Turma erdh e filloi me lyp prej Pilatit me vepru qashtu si e kish ai zakon. 9 Pilati i veti: “A doni me ju liru Mretin e judenjve?” 10 Se e kish të qartë qe kryepriftat e kishin dorzu prej zilis. 11 Po kryepriftat e ngacmuen popullin me lyp që ma mirë me ju liru Barabën. 12 Pilati apet i veti : “E me kët qe po i thojnë Mret i judenjve, qka me i bo?” 13 Ata apet bërtiten: “Vnoni në shtyllë me te!” 14 Pilati u tha: “Pse? Çfar të keqe ka bo?” Po ata briten edhe ma fort: “Vnoni në shtyllë me te!” 15 Atëher Pilati, me i dalë zot turmës, e lëshoi Barabën, e urdhnoi me e rrehë Jezusin me kamxhik dhe e dorëzoi me e çu në shtyllën e dënimit.
16 Ushtarët e çun Jezusin në oborrin e pallatit të guvernatorit, te pretoriumi, dhe e thirrën krejt togën(trupën) e ushtarve. 17 E veshën me rresha të purpurta, ja kepën nji kunorë me therra e ja vnun në kry. 18 Ja nisën me i thanë: “Rroftë Mreti i judenjve!” 19 E goditshin në krye me nji kallam, e pështyjshin, binin në guj para tij e bajshin sikur po i përulen. 20 Kur ban hajgare boll me te, ia hjekën teshën e purpurt, ja veshën apet teshat e veta, dhe e çuen jasht me e vnu(ngjit) në shtyllë. 21 Nji njeri, Simon prej Kirenes, baba i Aleksandrit edhe i Rufit, po kthehej prej arës e po kalonte aty pari. E detyruen me ja çu shtyllën e mundimit mrapa Jezusit.
22 E çuen Jezusin te vendi qe i thojshin Golgota, që do me thanë “Vendi i Kafkës”. 23 I dhanë verë të përzieme me myrrë, me ja lehtësu dhimbjen, po ai nuk e piu. 24 E ngjiten në shtyllë dhe teshat e tij i ndanën mes veti tu hedhë short kush çka me i marrë. 25 Ish ora e tretë e dites kur e vun(vnun) në shtyllë. 26 Në shkrim, përmi kry, ish shenu arsyeja e dënimit: “Mreti i judenjve”. 27 Bashkë me te vun në shtyllë edhe dy (hajna )grabitsa, njonin në anën e djatht e tjetrin në anën e majtë. 29 Kalimtarët po e shajshin, po tundshin kryt edhe po thojshin: “Hë, ti qe deshte me e rrëzu tempullin dhe me e ndertu për tri ditë! 30 Shpeto veten, zbrit prej shtyllës!” 31 Po qashtu edhe kryepriftat me msusit e ligjit tjerët po e përkeshinin me të mes veti e po thojshin: “Të tjerët i ka pshëtu, veten s’munet me e shpëtu! 32 Krishti, Mreti i Izraelit, le të zhdryp tash prej shtyllës,që me pa e me besu.” Edhe ata qe ishin të varun me te në shtyllë po e shajshin.
33 Në orën e gjashtë ra terr mbi krejt vendin, e zgati deri në orën e nantë. 34 Në orën e nantë Jezusi briti me zo të nalt: “Eli, Eli, lama sabakthani?”, që do me thanë: “Zoti jem, Zoti jem, pse më ke lan vet?” 35 Do prej atyne qe rrishin aty, kur e nin, thanë: “Po thërret Elijen.” 36 Njoni ngajti, e njomi nji singjer në uthull, e vnoj në kallam, ja avyti(afroj) me pi, tu thanë: “Lene, po shohim a po vjen Elija me e zbrit.” 37 Jezusi briti fort dhe dha shpirt. 38 Perdeja e shenjtë e tempullit u ça në dysh(dyfishë), prej naltit deri poshtë. 39 Centurioni, oficeri qe rrike përball tij, kur pa si vdiq në at mënyr, tha: “Përnime ky njeri u kan Djali i Zotit.”
40 Prej largu po shikojshin edhe do gra: Maria Magdalena, Maria nana e Jakovit të vogël dhe e Jozeut, edhe Salomeja. 41 Kto ishin kon me ta në Galile, e ja kryjshin punët (i kan shërby) Jezuit. Edhe shum gra tjera ishin ngjit me te kur erdh në Jerusalem.
42 Kur u ba mbramje, ish dita e përgatitjes, dita para sabatit, 43 erdhi Jozefi prej Arimates, nji njeri i njoftun i këshillit, qe vet priste Mretninë e Zotit. Ai mori guximin, shkoi te Pilati edhe e lypi trupin e Jezusit. 44 Pilati u habit qe Jezusi kishte dekë kaq shpejt, e thirri centurionin me e vet nese ka dekë moti. 45 Kur centurioni e vertetoi, Pilati ia dha Jozefit trupin e tij. 46 Jozefi blej nji pëlhur ( tesh) të hollë, e zhdrypi trupin prej shtylle, e mbështolli në pëlhur, dhe e vuni në nji varr të germum në guri. Masanej e rrotulloj nji gur te dera e varrit. 47 Maria Magdalena dhe Maria, nana e Jozesit, rrijshin tu kqyrë ku po e qesin trupin.