Marku 2
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Mas do ditëve, ai u kthy apet në Kapernaum, dhe u perhap fjala që ai osht në shpi. 2 Te ajo shpi u mledhen kaq shum njerz, sa qe mo nuk kish ven kërkun, as te dera e shpisë. Jezusi po rrike me ta edhe po ju kallxojke lajmin e mirë. 3 At’her ja prunë nji njeri të paralizum, qe e qojshin katër veta. 4 Se prej kallabllakut nuk mujshin me e pru drejt te Jezusi. U ngjiten në kulm, e çelen kulmin përmi venin ku u kon Jezusi, e bon nji birë me hij mrena edhe e lëshun posht shtratin ku nejke ai i paralizumi. 5 Kur e pa Jezusi sa besim kishin ata, i tha atij të paralizumit: “Djali jem, gabimet tua jan falë.” 6 Aty jan kane ulë edhe do mësus të ligjit, e po menonin me veti në zemer: 7 “Qysh po guxon ky me fol kshtu? Ky po e shan Zotin. Veç Zoti munet me falë gabimet, kërkush tjetër jo.” 8 Jezusi menjiherë e kuptoj në veti qka po menojshin ata, dhe ju tha: “Pse po i shtini kto mendime në zemrat e juve? 9 Qysh osht ma lehtë? Me i thanë këtij të paralizumit: ‘Gabimet t’u kan falë’, a me i thanë: ‘Çohu, merre shtratin edhe ec’?’ 10 Po veç që me dit ju se Djali i njeriut e ka autoritetin këtu në tokë me i falë gabimet…” Edhe iu drejtu atij të paralizumit: 11 “Une po të thom ty: çohu, merre shtratin ton edhe shko në shpi.” 12 Ai menjiherë u çu, e mori shtratin edhe doli para syve të krejtve. Njerzt u habiten, e lavduen Zotin edhe thojshin: “Kurr nuk kemi pa diqka qeshtu!”
13 Kur po kalonte apet Jezusi kah deti, u mblodhen shumë njerz dhe ai nisi me i msu. 14 Tu ecë Jesusi, e pa Levin, djalin e Alfeut, tu nejt në zyrën ku mblidhen paret. I tha: “Hajde mas meje.” Levi u çu edhe shkoi meniher mas tij. 15 Ma von Jezusi u kon për darkë ne shpin e Mateut
. Shum njerz qe i mbledhin paret per shtet dhe mëkatart hanin bashkë me Jezusin edhe nxonsat e tij, se shumë prej tyne kishin fillu me shku mas tij. 16 Kur e panë qe Jesusi po han dreke, me mëkataret e me ata njerz qe i mledhin paret per shtet,skribet dhe farisejt i kan thanë nxonsave të tij: “Po qysh po ha ky me keta njerz gabimqar?” 17 Jezusi kur i ngoj, ju tha: “Mjekun nuk e lypin ata qe jon shnosh, por ata qe jon te smut. Une s’jom ardh me i thirrë të drejtit, por ata qe bajn gabime.”
18 Nxonsat e Gjonit edhe farisejt bajshin agjerim. Ata erdhën te Jezusi edhe e vetën: “Nxonsat e Gjonit po ninojn, edhe nxonsat e farisejve po ninojn, veç nxonsat e tu jo. Pse jo?” 19 Jezusi ju tha: “Shokët e dhandrit a munen me agjëru ose ninu sa osht dhëndri me ta? Sa e kanë dhëndrin me veti, nuk munen me agjëru . 20 Ka me ardh dita kur dhandri ka mu largu prej tyne. At ditë atëher ata kan me agjëru . 21 Kurrkush s’e harrnon nji tesh ose mantill të vjetër, me nji copë të re, që kur hyn ne uje copa ajo mlidhet dhe prishet hala ma keq . , . 22</sup po kerkush nuk e qet veren e re në kazana të vjeter. Se vera e re e prish lekuren qe e man veren ,edhe vera derdhen e shkon dam.Veren e re e qesin në kazane të rij.
23 Në një sabat, kur po kalojke Jezusi nëpër arat me grun, nxonsat e tij tu ecë fillun me keput bishtat e grunit. 24 Farisejt i thanë: “Kqyre qka po bajn ata! Po bajn diqka qe nuk lejohet në sabat.” 25 Ai ju tha: “A nuk e kini lexu kurr se qka ka boni Davidi kur ka met ngusht, ai edhe shokt e tij qe jan kon të unt pa bukë? 26 Qysh ka hi në shpin e Zotit, në vaktin e kryepriftit Abjathar, edhe i ka hangër bukët qe jon ofru përpara Zotit si kurban [kurban = Opfergabe për Zotin; n’Gheg: diqka qe e çon njeriu për Zotin, si dhuratë e shenjtë], edhe u ka dhonë dhe shokve të vet, edhe pse nuk kish drejt kërkush tjeter me i hangër, perveç priftave. 27 Masanej ju tha: “Sabati osht bo për njeriun, jo njeriu për sabatin. 28 Përqata Djali i njeriut osht edhe zotni edhe zotni i sabatit.”