Predikuesi 11
1 Hidhe bukën tane mbi ujë, se mas shumë ditëve ke me e gjet prapë.
2 Jepu pjesë shtatëve, bile edhe tetëve, se s’e din qka e keqe ka me ndodh n’tokë.
3 Kur retë mbushen plot me ujë, shiu bjen mbi tokë. E kur nji dru bjen kah jugu a kah veriu – aty ku bjen druni, aty ka me mbet.
4 Kush e kqyr erën, s’ka me mbjellë farë, e kush i kqyr retë, s’ka me korrë.
5 Qysh s’e din ti se qysh vepron fryma n’gjymtyrët e nji fmije n’bark t’nanës, ashtu s’e din as qysh punon Zoti i vërtetë, që i bon krejt senet.
6 Mbille farën tane n’mëngjes e mos i qit durt n’prehën para mbramjes, se s’e din cila ka me pas sukses – kjo a ajo, a mos kanë me dalë mirë t’dyjat.
7 E ambël asht drita, e mirë asht për sytë me pa diellin.
8 Se nëse nji njeri jeton shumë vjet, le t’i gëzojë krejt ato vjet. Po le ta mbajë n’mend që ditët e errëta munden me zgjatë shumë. Krejt qka vjen asht kot.
9 Gëzohu, o djalë i ri, sa je i ri, e zemra jote le t’gëzohet n’rininë tane. Ndiqi rrugët e zemrës tane e shko kah t’çojnë sytë. Po dije që Zoti i vërtetë ka me t’kërku llogari për krejt kto sene.
10 Prandaj largoje pi zemrës qka t’randon, e mbaje larg trupit qka t’bon dëm, se rinia e vitet ma t’mira jonë kot.