Ruta 1
1 Në qat kohë, kur gjykatësit gjykojshin, n'vend ka ra nji uri e madhe. Atëherë nji burrë u nis bashkë me grunë edhe dy djemtë e vet pi Betlehemi i Judës, edhe ka shku me jetu si i huj n'vendin e Moabit.
2 Burri e ka pasë emnin Elimelek, gruja e tij Noomi, kurse dy djemtë e tyne e kanë pasë emnin Mahlon edhe Kiljon. Ata jonë konë pi Efrata, pi Betlehemi i Judës. Masanej kanë mrri n'Moab edhe kanë nejt aty.
3 Mas nji kohe, burri i Noomit, Elimeleku, ka dekë, edhe ajo ka mbetë vetëm me dy djemtë e vet.
4 Ma vonë, djemtë janë martu me dy gra moabite, njona e ka pasë emnin Orpa, kurse tjetra Rutha. Ata kanë jetu aty rreth dhjetë vjet.
5 Masanej kanë dekë edhe dy djemtë, Mahloni edhe Kiljoni. Kështu që Noomi ka mbetë pa dy djemtë edhe pa burrin e vet.
6 Noomi ka ni që Jehovai ka nisë prapë me u kujdes për popullin e vet edhe u ka dhanë ushqim. Për qata, ajo u nisë pi Moabi bashkë me dy nuset e veta, me u kthy prapë.
7 Kështu që Noomi e ka lanë vendin ku ka jetu, bashkë me dy nuset e veta. Kur janë nisë rrugës për n'Judë,
8 Noomi u ka thanë nuseve të veta: “Kthehuni te shpijat e nanave t'juja. Jehovai ju kallxoft dashni besnike, qysh ju keni kallxu për burrat t'juj që kanë dekë edhe për mu.
9 Jehovai ju dhashtë siguri edhe rehati n'shpitë e burrave t'juj.” Masanej i ka puthë të dyjat, edhe ato kanë nisë me kajt me za t'naltë.
10 Ato vazhdimisht i kanë thanë: “Jo, na kemi me shku me ty te populli yt.”
11 Po Noomi u ka thanë: “Kthehuni, bijat e mia. Pse po doni me ardhë me mu? A muj unë hala me lindë djem, që ata me u bo burrat e juj?
12 Kthehuni, bijat e mia. Shkoni, se unë jom tepër e vjetër me u martu. Edhe sikur me pasë hala shpresë që sonte muj me gjetë burrë edhe me lindë djem,
13 a kishit me i pritë derisa t'rriten? A kishit me nejt pa u martu krejt qat kohë për hatër t'tyne? Jo, bijat e mia. Shumë keq po m'vjen për ju, se dora e Jehovait u kthy kundër meje.”
14 Atëherë ato kanë nisë prapë me kajt me za t'naltë. Masanej Orpa e ka puthë vjehrrën e vet edhe ka shku. Po Rutha nuk u nda pi Noomit.
15 Atëherë Noomi i ka thanë: “Kqyre, kunata jote po kthehet te populli i vet edhe te zotat e vet. Kthehu edhe ti bashkë me të.”
16 Po Rutha i ka thanë: “Mos m'shtyj me t'lanë edhe me u kthy. Ku shkon ti, kom me shku edhe unë, edhe ku flen ti, kom me flejt edhe unë. Populli yt ka me u bo populli jem, edhe Zoti yt ka me u bo Zoti jem.
17 Ku vdes ti, kom me dekë edhe unë, edhe aty kanë me m'vorrosë. Jehovai ma ktheft dyfish, nëse na ndan diçka tjetër përveç dekës.”
18 Kur Noomi e ka pa që Rutha e ka nda menen me shku me të, s'ka provu ma me ia ndrru menen.
19 Kështu që ato dyja kanë vazhdu rrugën deri n'Betlehem. Kur kanë mrri aty, krejt qyteti u trazu, edhe gratë thojshin: “A asht kjo Noomi?”
20 Po ajo u ka thanë: “Mos m'thirrni Noomi. M'thirrni Mara, se i Gjithfuqishmi ma ka bo jetën shumë t'hidhët.
21 Kur jom nisë pi këtu, i kom pasë krejt, e tash Jehovai m'ka kthy duarthatë. Pse po m'thirrni Noomi, kur Jehovai asht kthy kundër meje edhe i Gjithfuqishmi m'ka pru fatkeqësi?”
22 Kështu që Noomi u kthy pi Moabi bashkë me nusen e vet, Ruthën, që u konë moabite. Kur kanë mrri n'Betlehem, veç sa kish nisë korrja e elbit.