Visioni i Gjonit 18
1 Mas kësaj pashë nji melaqe tjetër tu zhdrypë pi qielli, që kishte pushtet të madh, edhe toka u ndriçu pi lavdia e tij. 2 Aj thirri me za të fuqishëm: „Ka ra! Babilonia e Madhe ka ra, edhe asht bo vendbanim i shpirtnave të këqij, vend ku mshehet çdo shpirt i papastër edhe çdo zog i papastër e i urryer! 3 Sepse për shkak të venës së imoralitetit të saj seksual plot pasion, krejt kombet kanë ra viktimë. Mbretënt e tokës kanë bo imoralitet seksual me të, edhe tregtarët e tokës janë pasunu përmes fuqisë së luksit të saj të paturpshëm.“
4 Edhe dëgjova nji za tjetër pi qielli tu thanë: „Dilni pi ajo, populli jem, nëse nuk doni me marrë pjesë me të në gjynahet e saj, edhe nëse nuk doni me u goditë pi nji pjesë e plagëve të saj. 5 Sepse gjynahet e saj janë grumbullu deri në qiell, edhe Zoti i ka kujtu krimet e saj. 6 Kthejani asaj atë që ua ka bo të tjerëve, po, kthejani dyfish atë që ka bo. Në kupën që ajo e ka përzi, përzijani asaj nji pjesë të dyfishtë. 7 Sa shumë që ajo e ka lavdëru veten edhe ka jetu në luks të paturpshëm, po aq jepjani mundim edhe vajtim. Sepse ajo vazhdimisht thotë në zemrën e vet: ‘Unë rri në fron si mbretneshë, nuk jom vejushë edhe kurrë s’kam me pa vajtim.’ 8 Prandaj, në nji ditë të vetme kanë me i ardhë plagët: vdekja, vajtimi edhe uria, edhe ka me u djegë krejt, sepse Jehovaj Zoti, që e ka shqiptu gjykimin mbi të, asht i fortë.
9 Edhe mbretënt e tokës, që kanë bo imoralitet seksual me të edhe kanë jetu me të në luks të paturpshëm, kanë me kajtë edhe kanë me e rrehë gjoksin pi pikëllimi për të, kur ta shohin tymin e djegies së saj. 10 Pi frika e mundimit të saj, kanë me nejtë larg edhe kanë me thanë: ‘Sa keq, sa keq për ty, qytet i madh, Babiloni, qytet i fortë, sepse në nji orë të vetme u zbatua gjykimi mbi ty!’
11 Edhe tregtarët e tokës kajnë edhe vajtojnë për të, sepse nuk ka ma kërkush që ua blen krejt mallin, 12 ngarkesat e tyne plot me ari, argjend, gurë të çmueshëm, margaritarë, liri të hollë, të purpurt, mëndafsh, pëlhurë të kuqe flakë, çdo lloj gjaje pi druni aromatik, sende të ndryshme pi fildishi, pi druni të çmueshëm, bakri, hekuri edhe mermeri, 13 po ashtu kanellë, erëza indiane, temjan, vaj aromatik, temjan të bardhë, venë, vaj ullini, miell të hollë, grunë, lopë, dele, kuaj, karroca, robër, po, jetë njerzish. 14 Po, frytet e mira që zemra jote i lakmonte, të janë marrë, edhe krejt ushqimet e shijshme e senet e shkëlqyeshme të kanë humbë, e kurrë ma s’kanë me u gjetë.
15 Tregtarët që i shitën krejt këto sene edhe që u pasunuan përmes saj, kanë me nejtë larg pi frika e mundimit të saj, tu kajtë edhe tu vajtu 16 e kanë me thanë: ‘Sa keq, sa keq për qytetin e madh, të veshun me liri të hollë, me të purpurt edhe të kuqe flakë, edhe të stolisun pasunisht me ari, gurë të çmueshëm edhe margaritarë, 17 sepse në nji orë të vetme u shkretu nji pasuni kaq e madhe!’
Edhe çdo kapiten, çdo udhëtar anijesh, detarët edhe krejt ata që e fitojnë bukën pi deti, rrinin larg 18 edhe bërtitnin kur e shihnin tymin e djegies së saj. Ata thojshin: ‘Cili qytet asht si qyteti i madh?’ 19 Ata hodhën pluhun mbi kryt e vet edhe bërtitën tu kajtë e tu vajtu. Ata thanë: ‘Sa keq, sa keq për qytetin e madh, në të cilin krejt ata që kishin anije në det u pasunuan pi pasunia e saj, sepse në nji orë të vetme u shkretu!’
20 Gëzohu për rrëzimin e saj, o qiell, edhe ju të shenjtë, ju apostuj edhe ju pejgamberë, sepse Zoti e ka shqiptu gjykimin mbi të për ju!“
21 Edhe nji melaqe e fortë e ngriti nji gur që dukej si gur i madh mullini edhe e hodhi në det. Aj tha: „Kështu ka me u hedhë poshtë me forcë të madhe Babilonia, qyteti i madh, edhe kurrë ma s’ka me u gjetë. 22 Edhe tingujt e këngëtarëve që këndojnë me harpë, të muzikantëve, të atyne që i bien fyellit edhe të atyne që i bien trumbetës, kurrë ma s’kanë me u dëgju në ty. Edhe asnji mjeshtër i çfarëdo zanati kurrë ma s’ka me u gjetë në ty, edhe zhurma e gurit të mullinit kurrë ma s’ka me u dëgju në ty. 23 As drita e llampës kurrë ma s’ka me ndriçu në ty, edhe zani i dhëndrit e i nuses kurrë ma s’ka me u dëgju në ty. Sepse tregtarët e tu ishin elita e tokës, edhe përmes zakoneve tua me shpirta, krejt kombet u mashtruan. 24 Po, në të u gjet gjaku i pejgamberëve, i të shenjtëve edhe i krejt atyne që janë mbytë mizorisht në tokë.“