Visioni i Gjonit 19
1 Mas kësaj, e niva diçka si britma e fortë e nji kallabllaku të madh në qiell: „Lavdoni Jah! Shpëtimi, lavdia edhe fuqia i takojnë Zotit tonë, 2 sepse gjykimet e tij janë të vërteta edhe të drejta. Se aj e ka gjyku laviren e madhe, që e ka prish tokën me imoralitetin e saj seksual, edhe e ka marrë hakun për gjakun e shërbëtorëve të vet, që ju kish ngjit në duer asaj.“ 3 Menjiherë mas kësaj, ata thirrën për herë të dytë: „Lavdoni Jah! Edhe tymi i saj po ngjitet përpjetë përgjithmonë e jetë e mot.“
4 Edhe 24 pleqtë e katër krijesat e gjalla ranë përmbys dhe e adhurun Zotin, që rrin në fron, edhe thanë: „Amin! Lavdoni Jah!“
5 Edhe pi fronit doli nji za që tha: „Lavdone Zotin tonë, krejt ju shërbëtorët e tij, që keni tutë para tij, ju të vegjël edhe ju të mëdhej.“
6 Edhe e niva diçka si britma e nji kallabllaku të madh njerzish, si ushtima e ujërave të mëdhaja edhe si krisma e bubullimave të forta. U nijshin këto fjalë: „Lavdoni Jah, se Jehovaj, Zoti jonë, i Gjithfuqishmi, ka nis me sundu si mbret! 7 Le të gëzohemi, le të jemi shumë t’lumtun edhe le t’i japim lavdi atij, se dasma e Qingjit ka ardh, edhe gruaja e tij e ka bo veten gati! 8 Po, asaj ju dha me u vesh me pëlhurë të hollë, të pastër, që ndriçon fort, se pëlhura e hollë i paraqet veprat e drejta të të shenjtëve.“
9 Edhe melaqja më tha: „Shkruje: Lum ata që janë të ftuem në darkën e dasmës së Qingjit.“ Edhe më tha: „Këto janë fjalët e vërteta të Zotit.“ 10 Atëherë rashë te kambët e tij, për me e adhuru. Po aj më tha: „Kujdes, mos e bo qata! Unë jom veç bashkëshërbëtor me ty edhe me vllaznit tu, që e kanë detyrë me dëshmu për Jezusin. Adhuroje Zotin! Se dëshmia për Jezusin asht ajo që e frymzon profecinë.“
11 E pashë qiellin të hapun, edhe ja, nji kalë i bardhë. Aj që ishte ulë mbi të quhet „Besniku edhe i Vërteti“, edhe aj gjykon drejt e lufton me drejtësi. 12 Sytë e tij janë si flakë zjarmi, edhe në kry i ka shumë kurora mbretërore. Në të asht i shkruem nji emën që s’e din kërkush përveç tij. 13 Aj asht i veshun me nji petk të jashtëm të njollosun me gjak, edhe emni me të cilin thirret asht „Fjala e Zotit“. 14 Edhe ushtritë në qiell e ndiqshin mbi kuaj të bardhë, të veshuna me pëlhurë të hollë, të bardhë e të pastër. 15 Pi gojës së tij del nji shpatë e gjatë e mprehtë, me të cilën ka me i goditë popujt. Edhe aj ka me i rujt me nji shkop hekuri. Aj e shkel edhe shtypësen e venës të zemërimit të madh të Zotit të Gjithfuqishëm. 16 Në petkun e tij të jashtëm, po, në kofshën e tij, asht i shkruem emni: Mbreti i mbretave edhe Zotnia i zotnive.
17 E pashë edhe nji melaqe tu nejt në diell. Aj thirri me za të madh edhe ju tha krejt shpezëve që fluturojnë në qiell: „Hajdeni, mblidhuni për darkën e madhe të Zotit, 18 që me hangër mishin e mbretave, mishin e komandantëve të ushtrisë, mishin e të fortëve, mishin e kuajve edhe të atyne që janë hypë mbi ta, edhe mishin e krejtve, të lirëve e shërbëtorëve, të vegjëlve e të mëdhejve.“
19 Edhe e pashë bishën e egër, mbretat e tokës edhe ushtritë e tyne të mbledhuna, për me luftu kundër atij që ishte hypë mbi kalë edhe kundër ushtrisë së tij. 20 Bisha e egër u kap, e bashkë me të edhe profeti i rremë, që para saj i bante shenjat me të cilat i mashtroi ata që e morën shenjën e bishës së egër edhe ata që e adhurun pamjen e saj. Që të dy, hala gjallë, u hodhën në liqenin e zjarmit që digjet me squfur. 21 Kurse të tjerët u mytën me shpatën e gjatë që dilke pi gojës së atij që ishte hypë mbi kalë. Edhe krejt shpezët u nginë me mishin e tyne.